MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davalı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı işyerinde 05.04.2004 tarihinde işe girdiğini, aylık 700,00 TL ücret ile çalıştığını, 13.06.2011 tarihinde emekli olmak üzere işten ayrıldığını, kıdem tazminatının ödendiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, bayram tatili ücreti, yol ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, müvekkil şirketin üstün ve dürüst çalışması sonucunda sektörün önde gelen ticari kuruluşlarından birisi haline geldiğini, her zaman hukuka riayet edilerek işçilerin tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, davacının emekli olmak üzere kendi isteğiyle işten ayrıldığını, bu hususun davacı tarafından 25.05.2011 tarihinde imzalanan ilişik kesme belgesinde ve dava dilekçesinde açıkça belirtildiğini, kendi isteğiyle işten ayrıldığı beyanıyla sabit olduğundan ihbar tazminatı talebinin hukuki dayanağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin 1475 sayılı kanunun 14/5. Maddesi gereğince yaş hariç sigortalılık süresini ve prim gün sayısını tamamlamış olması sebebiyle feshettiği, tarafların da kabulünde olmakla kıdem tazminatına hak kazanacağı, kıdem tazminatının ödenmiş olduğu, ihbar tazminatına ise hak kazanamayacağı, dosyaya sunulan işyeri giriş çıkış kayıtları ile bilirkişi tarafından tespit edilen fazla mesai, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına davacının hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.
Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.
6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”
Mahkemece hüküm gerekçesinde bir yandan “Davacının iş akdini 1475 sayılı Kanunun 14/5. maddesi gereğince yaş hariç sigortalılık süresini ve prim gün sayısını tamamlamış olması sebebiyle feshettiği, tarafların da kabulünde olmakla kıdem tazminatına hak kazanacağı, kıdem tazminatının ödenmiş olduğu, ihbar tazminatına ise hak kazanamayacağı anlaşılmıştır.” denirken, diğer yandan davacının ihbar tazminatı talebinin hüküm altına alınması suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır.
Sonuç olarak, hüküm ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy