MAHKEMESİ: İŞ MAHKEMESİ
DAVA:Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 2006 yılında davalı ... Merkez Müdürlüğüne bağlı ... çalışmaya başladığını, 2009 Yılı Ağustos ayına kadar burada çalıştığını, bu tarihten itibaren ... çalışmaya devam ettiğini, ... mesai saatleri dışında 19.00-23.00 saatleri arasında da tiyatro salonu kullanımda olduğundan bu saatlerde davacının bu merkezde çalışan diğer işçiler gibi fazla çalışma yapmak zorunda kaldığını, saat 23.00'dan sonra salonun boşalması, dekorların toplanması, salonun eski hale getirilmesi ve gerekli kontrollerin yapılması sonucunda davacının fazla çalışmasının 00.30'a kadar devam ettiğini, işin niteliği gereği hafta tatili ve genel tatil günlerine denk gelen günlerde de çalıştığını, bu şekilde çalışmalarının yıllık 270 saati aşmasına rağmen, sadece 270 saatlik ücretinin ödendiğini, yasa ve TİS hükümleri gereği 270 saatlik yıllık sınırı aşan fazla mesia ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek 2007,2008 ve 2009 yıllarına ait yıllık 270 saati aşan fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, 4857 sayılı yasanın 41. maddesi uyarınca ve hayatın olağan akışı itibari ile işçinin yılda en fazla 270 saat fazla mesaisi olabileceğinin kıstas olarak uygulandığını, davacının bordrolarda belirtilen ve uzun süre belli şekilde yapılan ödemeyi ihtirazi
kayıt ileri sürmeden kabul ettiğini, ... etkinliklerin en geç saat 23.00'da sona erdiğini, davalı kurumun mallarının tamamı devlete ait olan bir devlet kurumu olduğunu ve fazla çalışma yapan bir işçiye fazla çalışmasının karşılığının ödenmemesi gibi bir durumun söz konusu olamayacağını, taleplerin zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, 23.11.2011 tarihinde davacının 01.01.2007 – 31.12.2009 tarihleri arasındaki çalışmaları sırasında yasal ve TİS hükümleri gereği olan çalışma süresinden fazla çalışma yaptığı, bu çalışmaların dosyada bulunan puantaj cetvelleri, bir kısım yazışmalar
ve ücret bordrolarıyla tespit edildiği, dolayısıyla davalı işverenlik kayıtlarına dayalı olarak tespit edilen fazla çalışmadan hakkaniyet indiriminin yapılmasının gerekli olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermiş, bu kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 11.02.2014 tarihli bozma ilamı ile “...Aynı bilirkişiden alınan iki rapor arasında çelişki bulunmaktadır ve çelişkinin nereden kaynaklandığı anlaşılamamıştır.
Sağlıklı bir sonuca gidebilmek için mahkemece yeni seçilecek bir bilirkişiden; davacının normal çalışma saatleri ile ... etkinliklerin olduğu günlerdeki çalışma saatlerini belirleyen, dosyada yer alan puantaj, bordro ve çalışma programlarını karşılıklı irdeleyip tahakkuk yapılan ayları da dikkate alan ve denetime elverişli rapor alınması gerekirken çelişkili ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi hatalıdır” denilerek karar bozulmuştur.
Bozma üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yeni bir bilirkişiden rapor alınmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, dava dilekçesi ile 2007,2008 ve 2009 yıllarına ait yıllık 270 saati aşan fazla çalışma alacağının tahsilini istemiştir. Dosya içerisinde yer alan puantaj ve bordro kayıtlarının incelenmesinde, davacının 2009 yılına ait yıllık 270 saati aşan 23 saatlik fazla
çalışması dışında tüm fazla çalışma karşılığının eksiksiz olarak ödendiği anlaşılmaktadır.
Bu nedenle, sadece 2009 yılına ait yıllık 270 saati aşan 23 saatlik fazla çalışma karşılığı olan 133,54 TL'nin hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.