MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalılara ait genel müdürlüklerin bulunduğu tesislerde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının ilk olarak 06.11.1994 tarihinde muavin olarak işe başladığını, 20.08.2000 tarihinde işten çıkartıldığını, 01.03.2002 tarihinde tekrar işe girdiğini, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirim sürelerine uyulmadan 01.11.2011 tarihinde feshedildiğini, davalılar arasında organik bağ bulunduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekili, davacının ....’nin çalışanı olduğunu, diğer davalılarla davacı arasında hizmet ilişkisi bulunmadığını, bu şirketler yönünden davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacıya kıdem tazminatına karşılık olarak 3.000,00 TL.’nin ödendiğini, iş akdinin davacı tarafından 1475 sayılı Kanunun 14/1-5. bendi uyarınca feshedildiğini, bu nedenle davacının ihbar tazminatı talebinde bulunamayacağını, davacının ücretinin bordrolarda gösterilen ücret olduğunu, ücretlerin bankaya yatırıldığını, yıllık ücretli izinlerinin bir kısmının kullandırıldığını, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatili günlerinde çalışması halinde karşılığı olan ücretlerin ödendiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, yasal süresi içinde davalılar vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.
Davacı 15.05.1995 tarihinde askerlik nedeniyle işyerinden ayrılmış, 01.12.1996 tarihinde askerlik dönüşü yeniden işe başlamıştır. Öncelikle askerlikte geçtiği anlaşılan bu dönemin kıdeme esas sürenin tespitinde dışlanmaması hatalıdır.
Diğer taraftan askerlik dönüşü 01.12.1996 tarihinde başlayan ikinci dönem çalışmasının nasıl sona erdiği de uyuşmazlık konusudur. Davalı taraf davacının imzasını taşıyan dilekçe sunmuş olup, bu dilekçe de davacının daha iyi şartlarla iş bulduğu için işyerinden ayrılmak istediği yazılıdır. Daha iyi şartlarda iş bulmak haklı fesih sebebi olmadığı gibi mahkemece sözü edilen istifa dilekçesi üzerinde de durulmamış, bu dilekçe değerlendirmeye tabi tutulmamıştır.
Mahkemece yapılacak iş, öncelikle askerlik dönemini çalışma süresinden dışlamak, daha sonra ise askerlik sonrası 01.12.1996 ile 20.08.2000 tarihleri arasındaki çalışmanın ne şekilde sonlandığını, bu dönemin dışlanmasının gerekip gerekmediğini, gerekirse davacı asilde dinlenilerek sözü edilen istifa dilekçesi ile birlikte değerlendirip oluşacak sonuca göre çalışma süresini belirlemek ve tüm alacaklar bakımından buna göre işlem yapmaktır. Eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 09/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.