A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde cam kesim ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım aylık ücret, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı A..Cam Sanayi ve Tic. A.Ş. vekili, davacının 06/08/2011 tarihinde davalı şirkete ait işyerinde çalışmaya başladığını, devamsızlık nedeniyle 11/06/2012 tarihinde iş akdinin sona erdiğini, diğer davalı .. Ltd. Şti. ile .. Cam Tic. A.Ş ' nin ilişkisi olmadığından 2011 yılı öncesi çalışmalardan davalı şirketin sorumlu olamayacağını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığı gibi diğer istemlerin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı .. San. Ve Tic. Ltd. Şirketi ise davaya cevap vermemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, her iki davalı arasında gerek ortaklık yapısı, gerek yapılan iş ve işyeri itibariyle organik bağ bulunduğu ve tüm alacaklardan davalıların beraberce sorumlu oldukları, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai alacağı ve genel tatil ücreti alacağına hak kazandığı gerekçesi ile yıllık izin ücreti alacağına da hükmedilerek davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı .. Cam Sanayi ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının hükmedilen miktarda yıllık izin ücretine hak kazandığının anlaşılması karşısında karar gerekçesinde "davacı yıllık izin ücretine hak kazanmamıştır" denilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı .. Cam Sanayi ve Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3- Davacı, davalı işyerinde çalışırken fazla çalışma yaptığını ancak ücretlerinin ödenmediğini ileri sürüp alacak talep etmiş, davalı ise işyerinde fazla çalışma yapılmadığını savunmuştur.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre haftalık 9 saat fazla çalışma ücreti hesabı yapılmıştır.
Davacı alacağın ispatı için tanık beyanlarına dayanmış olup dinlenen davacı tanıkları işyerinde çalışmadıklardan ve çalışma düzeni ile ilgili doğrudan bilgileri olamayacağından beyanlarına itibar edilemez. Davalı tanık beyanına göre de işyerinde fazla çalışma yapılmamaktadır. Bu halde mevcut delil duruma göre fazla çalışma yapıldığının ispatlanamadığı gözetilip talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
4- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.