MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve 2012 yılı Şubat ayına ilişkin ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Davacı, iş sözleşmesinin işverence herhangi bir neden gösterilmeksizin haksız olarak sona erdirildiğini iddia etmiştir.
Mahkemece dinlenen tanık beyanlarından davacının işten kendisinin ayrıldığı gerekçesiyle ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ise de; bu karar dosya içeriğine uygun değildir.
Somut uyuşmazlıkta; iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin işverence ispatlanması gerekir. İspat külfeti üzerinde olan davalı işveren bu yönde ispata elverişli yazılı delil sunmadığı gibi, davalı tanığı olarak dinlenilen ..., “Davacı işten çıkartıldığı için ayrıldı. Bizde iş yeri kapandığı için işten ayrıldık, bu şekilde işten ayrıldı” yönünde beyanda bulunmuştur. Davacı tanıklarının feshe ilişkin beyanları ise açık ve net değildir.
Bu durumda, Mahkemece ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır.
3-Hükemedilen miktarların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesi HMK.’nın 297 nci maddesine aykırı olup, infazda tereddüte mahal verebileceğinin düşünülmemesi de isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.