MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde uluslararası tır şoförü olarak iki dönem halinde çalıştığını, ilk dönem sonunda işverence haksız şekilde işten çıkarıldığını ikinci dönem ise ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek ilk döneme ait kıdem ve ihbar tazminatı ile ikinci döneme ait kıdem tazminatı, bir kısım aylık ücret, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının ilk dönem çalışması sonunda tüm haklarının ödendiğini, ikinci dönem ise haklı neden olmadan işi bıraktığından tazminat hakkı olmadığını, taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki ilk dönem iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmadan fesh edildiği, bir kısım ödeme yapılmış ise de davacının hak ettiği tazminatın tam olarak ödenmediği, ikinci dönem ise ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine iş sözleşmesinin davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının tüm hizmet süresine göre kıdem tazminatına hak kazandığı ilk dönem için bakiye ihbar tazminatı alacağı olduğu ayrıca bir kısım aylık ücret( sefer primi kesintisi nedeniyle oluşan) ve yıllık izin ücreti alacağı olduğu, ulusal bayram ve genel tatil alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı taraf dava dilekçesinde, 10/02/2010-04/11/2013 tarihleri arasındaki ikinci dönem çalışmasında 14 günlük yıllık iznini kullanamadığını ileri sürerek alacak talep etmiş ve Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının söz konusu dönem içinde, 2 tam yıllık çalışması karşılığı hak kazandığı 28 günden, 14 gününü kullandığı bakiye 14 gün için alacaklı olduğu, gerekçesi ile yıllık izin ücreti hesabı yapılmıştır.
Davalı tarafça temyiz aşamasında ibraz edilen 2013 yılı Kasım ayı bordrosunda 14 gün için yıllık izin ücreti tahakkuku yapıldığı ve bedelinin de banka kanalı ile ödendiği görülmektedir.
Borcu sona erdiren belgelerin temyiz dahil her aşamada sunulabileceği Yargıtayın genel uygulması olduğundan, bu ödemenin değerlendirilebilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.