MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde 10.11.2009 tarihinde çalışmaya başladığını 25.9.2013 tarihinde iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının görevini yapmak istemediğini, işyerinde huzursuzluk çıkardığını, davacı yüzünden ehil elemanların işten çıkarıldığını bu nedenle iş akdinin haklı feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davalının işçiyi haklı nedenlerle işten çıkardığına ilişkin savunması ile SKG kayıtlarında (3) nolu belirsiz süreli iş sözleşmesinin işçi tarafından feshi kodunun işaretli olmasının çelişki oluşturduğu, diğer taraftan davalı tanıklarından...’nin davalının eşi olması, diğer tanık ...’nın ise çıkış koşulları hakkında görgüye dayalı bir bilgisi olmadığından beyanlarına itibar edilmediği, davalı tanıklarından ... ile tartışması nedeniyle davacının işten çıkarıldığı savunması nedeniyle bizzat tartışmaya katıldığını beyan eden ve halen işveren yanında çalışan işbu tanığın beyanına itibar edilmediği, davacının iş akdinin tazminata hak kazanılmayacak şekilde sona erdiğine dair ispat yükü işvene ait olup, dosyada buna ilişkin davalı iddiası dışında yeterli ve türlü şüpheden uzak bilgi ve belge bulunmamadığı, tüm bu nedenlerle davacının iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği kanaati ile kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar vermek gerektiği, işyeri çalışanlarının beyanlarına itibar edilerek yapılan fazla çalışma hesaplamalarına itibar edildiği, yine aynı nedenlerle davacının hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığının ispatlanamadığı, bu nedenle fazla çalışma talebinin kabulüne, hafta ve genel tatil alacak taleplerinin ise reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekili kısmi dava açmış, taleplerini 15.07.2015 harç tarihli ıslah dilekçesi ile artırmış, ancak ıslah ettiği miktara faiz yürütülmesini talep etmemiştir.
Mahkemece dava dilekçesinde faiz talep edilmekle birlikte ıslah ile istenilen miktarlara faiz talep edilmediği gerekçesi ile faiz yürütülmemiştir.
Dairemizin kısmi eda, külli tespit talepli belirsiz alacak davalarında faiz ve faiz başlangıç tarihlerine ilişkin yerleşik uygulaması kısmi dava gibidir.
Mahkemenin bu uygulaması Dairemizin kısmi davaya yönelik "ıslah edilen miktarlar açısından faiz talep edilmemesi halinde ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülemeyeceği " şeklindeki kökleşmiş içtihadına uygun ise de, karardan sonra bu konu ile ilgili olarak yapılan içtihadı birleştirme talebi üzerine Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca 24.05.2019 günü yapılan toplantıda:
“Bir miktar para alacağının faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesinin talep edildiği kısmî davada, dava konusu miktarın kısmî ıslahla faiz talebi belirtilmeksizin arttırılması halinde, arttırılan miktar bakımından dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedileceği" yönünde karar verilmiştir.
Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.
Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında, "...ıslahta faiz istenilmese dahi dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedilmesi..." zorunlu hale geldiğinden, Dairemizce faiz talebi ve faiz başlangıç tarihleri kısmi eda, külli tespit talepli belirsiz alacak davası açısından da tekrar değerlendirilmiş, ıslah edilen miktarlara da faiz yürütülmesine ilişkin kısmi davaya ilişkin YİBK. kararı doğrultusunda kısmi dava ve kısmi eda, külli tespit talepli belirsiz alacak davası içinde uygulanmasının gerektiği kabul edilmiş, YİBK. dışında kalan faiz başlangıç tarihi açısından bir değişiklik yapılmamıştır.
Somut uyuşmazlıkta YİBK kararı doğrultusunda ıslah edilen ihbar tazminatı, izin alacağı ve fazla çalışma alacaklarına faiz yürütülebilmesi için hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) SONUÇ :
Hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;
“3- Net 1.625,55 TL. ihbar tazminatından, 50,00 TL. sinin dava tarihi olan 25.03.2014 tarihinden, 1.575,55 TL. sinin ıslah tarihi olan 27.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte,
Net 621,92 TL. yıllık ücretli izin alacağından, 50,00 TL. sinin dava tarihi olan 25.03.2014 tarihinden, 1.575,55 TL. sinin ıslah tarihi olan 27.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte,
Net 4.227,60 TL. fazla çalışma ücreti alacağından, 50,00 TL. sinin dava tarihi olan 25.03.2014 tarihinden, 4.177,60 TL. sinin ıslah tarihi olan 27.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizleri ile birlikte, davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, bendinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.