MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Turksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalılardan Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş.'ne ait iş yerinde taşeron şirketin alt iş verenliğinde, büro görevlisi olarak hizmet akdiyle çalıştığını ve alt işveren tarafından ihale süresinin sona erdiği gerekçesiyle fesih bildirimi imzalatılarak işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile ücret, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Pab İnş. Elektrik Taahhüt Araç Kiralama Hayvancılık Et Ve Süt Ürünleri Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının diğer davalıya ait değişik iş yerlerinde çalıştığını ve başlangıçtan beri onun işçisi olduğunu bu nedenle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Türksat vekili, işin ihale suretiyle verildiğini davacının bu şirket tarafından temin edilen personel olduğunu aralarında hizmet akdi bulunmadığını, diğer davalı ile asıl-alt işveren ilişkisi kurulmadığını ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş akdini kıdem tazminatı ödenmesini gerektirir şekilde sonlandırdığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalılardan Turksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Somut uyuşmazlıkta, her ne kadar mahkemece davacının yıllık izin kullandığı ispatlanamadığı gerekçesiyle yıllık izin ücret alacağı hüküm altına alınmışsa da, davacı tarafça dosya arasına sunulup delil olarak dayanılan parmak okutma kayıtlarına göre davacının yıllık ücretli izinlerinin tamamını kullandığının sabit olduğu anlaşıldığından yıllık izin ücreti alacağı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerketirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.