MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
.
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının davalıların işyerinde 01.10.2006 - 04.12.2009 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, davalı işverenin davacının aylık ücretleri ile fazla mesai ve yıllık ücretli izin alacaklarını ödemediğini, davacının 04.12.2009 tarihinde davalılardan ...’den alacaklarını istemeye gittiğini, ancak adı geçenin davacıyı döverek işyerinden kovduğunu, davacının alacaklarını almadan gitmeyeceğini söylemesi ile davalının diğer davalı ve kardeşi olan ...’i çağırdığını ve her ikisinin birlikte davacıyı darp ederek işyerinden kovduklarını. 04.12.2009 tarihinde iş akdini feshettiklerini, davacının aylık net ücretinin 650,00 TL olduğunu, çalışma saatlerinin sabah saat 08.30’dan akşam 22.00’ a kadar sürdüğünü, Cumartesi günü saat 17:00’ye kadar çalışıldığını, yıllık ücretli izin kullanmadığını, 8 aylık maaşının oyalanarak ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının müvekkillerinden ...’e ait işyerinde çalıştığını, bu nedenle diğer davalı açısından davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davalı müvekkiline ait işyerinin ilk defa 05.09.2007 tarihinde açıldığını, vergi kaydının bu tarihte yapıldığını, davacının 03.03.2008 tarihinde işe başladığını, işyerinde yemek ve temizlik işi yaptığını, 31.08.2009 tarihinde işten ayrıldığını, davacının davalılar tarafından dövüldüğü iddiasının doğru olmadığını, davalı işyerinin fason konfeksiyon dikimi yaptığını, bu sektörde yılın tüm aylarında iş olmadığını, bu nedenle işçilerin iş olduğu zaman çalıştığını olmadığı zaman ise çalışmadıklarını, davacının da kendi özgür iradesi ve bilgisi doğrultusunda yılın bazı aylarında işe alındığını, ihtiyaç olmayan dönemlerinde çıkarıldığını, bu şekilde davacı çalışmasının 03.03.2008 -02.05.2008 tarihleri arasında 59 gün, 25.10.2008 - 13.02.2009 tarihleri arasında 3 ay 19 gün, 18.08.2009- 31.08.2009 tarihleri arasında 13 gün olmak üzere toplam 6 Ay l Gün olduğunu, ücretinin 570,00 TL olduğunu, davacının yemek yapması nedeniyle saat 22.00’ye kadar çalıştırılmasının sözkonusu olmadığını, 1,5-2 ay boyunca 08.30- 17.00 saatleri arasında, daha sonra 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını, günde 1 saat yemek, öğleden önce ve sonra olmak üzere toplam 30 dakika çay molası olduğunu, genel olarak cumartesi günü çalışmadığını, ancak davacının 18.08.2009 - 31.08.2009 tarihleri arasında 13 gün cumartesi günleri çalıştığını, fakat buna karşılık hafta içi akşam saat 19.00 yerine 18.30’ da paydos ettiğini, davacının 6 ay 1 gün çalışması nedeniyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin ücretine hak kazanmadığını, fazla mesai ücreti ve ücret alacağı da olmadığını, ayrıca sadece kıdem tazminatı, fazla mesai ve ücret alacağı için banka mevduat faizi, diğer kalemler için yasal faiz talep edilebileceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacının davasının kısmen kabulüne ve davacının ... hakkında açtığı davanın husumetten REDDİNE karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı ... ve davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir
2-Somut uyuşmazlıkta; mahkemece ikinci kez ıslah dilekçesi verilmesi nedeniyle ilk ıslah dilekçesine değer verilerek hüküm kurulmuşsada, ilk ıslah dilekçesinde, talep edilen kıdem tazminatı ve izin ücreti alacağı ıslah suretiyle arttırılmamıştır. Dolayısıyla ikinci ıslah dilekçesinde, kısmi dava ile istenen miktarlar ilk kez arttırılarak kıdem tazminatı ve ücretli izin alacağı yönünden bir kez ıslah yapıldığından, kıdem tazminatı ve izin ücreti alacağı yönünden ıslah dilekçesinin dikkate alınmaması hatalıdır.
3-Çalışma olgusunu dolayısıyla fazla mesai yaparak çalıştığını davacı işçi ispatlamalıdır. Keza fazla mesai iddiası konusunda tanık dinlenmişse, tanık ancak kendi dönemini bilebileceğinden tanık beyanı tanığın çalıştığı süre ile sınırlı olarak değerlendirilmelidir.
Dinlenen davacı tanığı davalı işyerinde 3 ay süre ile çalıştığını beyan etmiştir.Dolayısıyla 3 aylık süre ile sınırlı olarak tanığın beyanı dikkate alınabilir. Bu tanığın beyanının davacının çalıştığı tüm dönem açısından esas alınarak fazla mesai ücreti hesabı yapılması doğru değildir. Dosyada dinlenen davalı tanık beyanları da hep birlikte değerlendirilerek yeniden fazla mesai ücreti hesaplanmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
.
Full & Egal Universal Law Academy