MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 05.04.2004–22.12.2008 tarihleri arasında aralıksız usta olarak 1.300 TL net ücretle çalıştığını, bordrolarda asgari ücret gösterildiğini, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, müvekkili şirketin Mayıs/2007’de kurulduğunu, davacının dava dışı şirketteki çalışmalarından sorumlu olmadıklarını, davacının düz işçi olduğunu ve asgari ücretle çalıştığını, ekonomik kriz nedeni ile müvekkili şirketin zorluk yaşadığını, davacının Aralık ayında çıkışı verilerek işsizlik parasını almasının sağlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, davacı işçilik alacakları davası ile birlikte aynı tarihte noksan hizmet sürelerinin tespiti ve prime esas aylık ücretin net 1.300 TL olduğu iddiasıyla davalı şirket ve SGK aleyhine hizmet tespit davası açmış, yapılan yargılama sonucunda talep edilen bir kısım sürelerin rayiç asgari ücret üzerinden tespitine karar verilmiş, iş bu karar davalıların temyizi üzerine Yargıtay 10.Hukuk Dairesi’nin 13.12.2013 tarih, 2013/8264 Esas-2013/24366 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmış ve kesinleşmiştir.
Mahkemenin davacının ücretinin rayiç asgari ücret olduğuna ilişkin tespiti sonucunu doğuran iş bu kararı davacı tarafından temyiz edilmemiştir. Hizmet tespit davasındaki ücrete yönelik bu tespit kesinleşmekle tarafları ve işçilik alacakları davasındaki mahkemeyi bağlayacağından, davacının hak ve alacaklarının rayiç asgari ücret üzerinden hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak ve gerekçesi de açıklanmadan aylık ücretin iddia gibi 1.300 TL olarak kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.