MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücretli izin alacağı, fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalının iş yerinde çalışmakta iken ... kaydının yapılmaması nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık ücretli izin, milli bayram ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı,davacının işyerinde işçi olarak çalışmasının olmadığını, husumet itirazında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın fesih edildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı yönünden davanın kabulüne,fazla mesai ücreti ve bayram tatili ücret alacağı açısından reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-6100 sayılı HMK.’un 25/1 maddesi uyarınca “Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz”. Aynı kanunun devamındaki 26/1 maddesine göre de “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez”.
Dosya içeriğine ve davalı işverenden sadır olan belgeye göre davacı sigorta kaydı yapılmaksızın davalıya ait deri konfeksiyon imalatı yapılan işyerinde ayakçı-makineci olarak iş sözleşmesi ile çalışmıştır.
Somut uyuşmazlıkta davacının kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağına esas hizmet süresinin belirlenmesi tartışmalı olup, mahkemece davacının aralıksız çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak davacı taraf dava dilekçesinde dahi işyerinde çalışma süresinin aralıklı olduğunu, yılda en az bir ay ücretsiz izne çıkarıldığını, işin bazı aylar yoğun yapıldığını belirtmiş, davacı tanıkları da aralıklı çalışma olduğunu ve işyerinde sezonluk olarak genellikle kürk sezonu olarak Ağustos-Eylül-Ekim ile Ocak ve Şubat ayları çalışma yapıldığını beyan etmişlerdir.
Çalışmanın kesintisiz olduğunu işçi kanıtlamalıdır. Hizmet süresi sosyal güvenlik açısında kamu düzenindendir. Davacının aralıklı çalışması kendi kabulündedir. Mahkemece davacının taleple bağlılık kuralına aykırı olarak aralıksız çalıştığı kabul edilerek kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının yazılı şekilde kabulü hatalıdır. Davacının kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağına esas hizmet süresi, işyerinin sezonluk süreleri belirlenmeli, aralıklı çalışma süresi açıklığa kavuşturulmalı ve buna göre kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy