MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilin davalıya ait işyerinde 20/04/2003 tarihinde yufkacı olarak çalışmaya başladığını, çalışmasının ancak 2011 yılında SGK'ya bildirildiğini, iş akdinin işverence 25/04/2013 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, davacının aylık 1.400 TL ücret aldığını, sabah 07:00'den akşam 19:00'a kadar çalıştığını, fazla mesai yaptığını, ancak fazla mesai ücretlerinin kendisine ödenmediğini, haftanın 6 günü bu şekilde çalıştığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının müvekkilin işyerinde işçi olarak 10/01/2011 tarihinde işe başladığını, 2011 yılının son aylarında kadar çalıştığını, 2011 yılının son ayında ise kendi istek ve iradesi ile işten ayrıldığını, ayrıca davacının uzun yıllardan beri yeşil kart sahibi olduğunu, davacının çalıştığı dönemde ücretli izin alacağı, fazla çalışma alacağı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı ve davacı işçinin ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Dosya kapsamından fazla çalışma süresinin davacı tanık beyanlarına itibarla haftada 18 saat üzerinden belirlendiği ve davacının dini bayramların ilk iki günü dışında ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığının kabul edildiği anlaşılmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı tanığı ... işyeri çalışanı olmakla birlikte çalışma süresi itibariyle (1,5 ay) işyerindeki çalışma düzenini tüm süre açısından bilebilecek durumda değildir. Diğer davacı tanıkları ise işyeri çalışanı olmadıklarından çalışma gün ve saatleri konusunda beyanlarına göre hesaplama yapılması hatalıdır. Davalı tanığı ... davacının haftada 6 gün 07.00 - 16.30 arasında ve yanlızca resmi bayramlarda çalıştığını beyan etmiştir. Bu durumda davacının ulusal bayram genel tatil alacakları bakımından, dini bayramlar hariç diğer resmi tatillerde çalıştığı, fazla çalışma alacağı bakımından ise 1 saatlik ara dinlenmesi süresinin tenzili ile haftada 51 saat çalıştığı ve haftada 6 saat fazla çalıştığı gözetilerek anılan alacakların buna göre hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
3-Hükmedilen alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesi HMK. nun 297/2. maddesine aykırı olup, bu durumun infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.