MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 28.05.2007-07.06.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde Portföy Yetkilisi olarak çalıştığını, iş akdinin performans yetersizliği gerekçe gösterilerek ve tazminatları ödenerek feshedildiğini, son ücretinin brüt 3.000,00 TL, net 2.150,00 TL olduğunu, işyerinde haftanın 5 günü 09.00-21.00 saatleri arasında 30 dakika ara dinlenmesi verilerek çalıştığını, servis ve yol ücretinin karşılanmadığını, multinet kartı ile aylık 200,00 TL yemek ücreti sağlandığını, müvekkiline işe başlarken zorunlu olduğu söylenerek içeriğini bilmediği bila tarihli belgeler imzalatıldığını iddia ederek, fazla mesai ücreti alacağını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işyerinde Direkt Satış Görevlisi olarak çalıştığını, müvekkili bankada fazla çalışma yapabilecek unvanların açıkça belirtildiğini, söz konusu unvanların içerisinde davacının unvanı olan İşletme Bankacılığı Portföy Yetkilisi unvanının bulunmadığını, bu nedenle de davacının fazla çalışma yapmadığını, yazılı iş sözleşmesinde fazla çalışma alacağının aylık ücrete dahil olduğunun açıkça belirtildiğini, Yargıtay kararları uyarınca da ücretin yılda 270 saatlik fazla çalışmayı kapsadığının kabul edilmesi gerektiğini, bir an için davacının fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi halinde de 5 yıllık zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının ücretlerinin banka aracılığıyla ödendiğini ve hiçbir ihtirazi kayıt konulmadan tahsil edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Hükme dayanak bilirkişi raporunda, davacının raporlu ve izinli olduğu günlere ilişkin belgelerin değerlendirilip dışlanmadığı izlenimi edinilmektedir.
Mahkemece yapılacak iş, izin ve rapora ilişkin belgeler davacıdan sorularak, gerekirse belge asılları getirtilerek, kayden izinli ve raporlu olunan günleri ek raporla dışlayarak sonuca gitmektir.
3-Yapılan takdiri indirim oranı gerekçede %30 olarak belirtilmiş ise de, hükmedilen miktar %20 indirim ile bulunan miktardır. Takdiri indirim oranı açısından oluşan gerekçe-hüküm çelişkisi HMK’nın 298/2. maddesine aykırıdır.
4-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/05/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.