MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.12.2010 tarihinden 18.12.2013 tarihine kadar Sistem ve Network Sorumlusu olarak çalıştığını, işveren tarafından yapılan feshin haksız ve geçersiz bir fesih olduğu gerekçesi ile işe iade davası açıldığını, haftanın 5 günü sabah 08:00’de çalışmaya başladığını, akşam saat 22:00’ye kadar günde yaklaşık 14 saat çalıştığını, yıllık izin ücretlerinin hiçbir zaman zamanında ve tam olarak ödenmediğini, bütün dini ve milli bayramlarda çalıştığını iddia ederek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 01.12.2010 tarihinden iş ilişkisinin sonlandırıldığı 18.12.2013 tarihine kadar müvekkil Şirket nezdinde Sistem Network Sorumlusu olarak çalıştığını, en son brüt 5.540 TL ücret aldığını, davacının haftanın 5 günü 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, yıllık izinlerini tam olarak kullandığını, davacının genel tatil günlerinde çalışmadığını savunarak haksız davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Sözü edilen çalışmaların yapıldığını işçi, karşılığı ücretlerinin ödendiğini ise davalı kanıtlamalıdır.
İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.
Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.
Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına ihtiyatlı yaklaşılması gerekir. Bu beyanlar diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmelidir.
Somut uyuşmazlıkta, davacı fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı iddiasında bulunmuş ve bu iddiasını ispat bakımından tanık deliline başvurmuştur. Ancak dinlettiği tanıklar davalı işverene karşı davaları bulunan husumetli tanıklar olup, bu tanıkların beyanlarına son derece ihtiyatla yaklaşılmalıdır. Davalı tanıklarının beyanlarına göre ise de davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışması bulunmamakta ve fazla mesai yaptığında telafi izni kullanmaktadır. Dosyada davacının fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı iddiasını husumetli tanık beyanı dışında doğrulayan başkaca bir bilgi ve belge de yoktur. Bu duruma göre, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının bulunduğu davacı tarafından ispatlanamadığından, bu alacak kalemlerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.
3-Davacın yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Somut uyuşmazlıkta davacıya fesihle birlikte 3.416,33TL izin ücreti ödemesi yapıldı.Bu miktarın hüküm altına alınan izin alacağını tamamen karşıladığı davacının izin ücreti alacağının kalmadığı,tamamının davadan önce ödendiği anlaşılmakla bu talebinde reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.