MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenlik nezdinde çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini, haftanın 6 günü 08.00-18.00 arası çalıştığını ancak haftanın 3 günü saat 20.00’a kadar çalıştığını, Pazar günleri tatil olmasına karşın ayda 2 Pazar günü 08:00-18:00 arası çalıştığını, dini bayramların birinci günü hariç diğer tüm tatillerde çalıştığını ileri sürerek, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... Telekominikasyon A.Ş. vekili, belirsiz alacak davası ikame edilemeyeceğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının şirketleri nezdinde çalışmaları olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ...Ş. vekili, davacının belirsiz alacak davası açamayacağını, davacının son ücretinin bordrolarla sabit olduğunu, davacının hür iradesi ile imzaladığı ibranamenin geçerli olduğunu, taleplerinin zamanaşımına uğradığını, hafta içi saat 17.00’a kadar çalışıldığını, Pazar günleri çalışılmadığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışan işçilere ücretinin zamlı ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı ... Telekominikasyon A.Ş.vekili ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Fazla çalışmaya ilişkin ispat külfeti altında olan davacının talep ettiği döneme ilişkin fazla mesai çalışma ücretini, tanık deliline dayanarak ispat etmek istemesi halinde ancak bu dönemde aynı işyerinde çalışan tanık anlatımları ile ispat külfetini gerçekleştirebileceğinin kabulü gerekir.
Somut uyuşmazlıkta, davacı, dava dilekçesinde haftanın 6 günü 08.00-18.00 arası çalıştığını ancak haftanın 3 günü saat 20.00’a kadar çalıştığını iddia ederek fazla mesai ücreti talep etmiş, bilirkişi raporunda davacının haftalık 11 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesabı yapılmış ve Mahkemece hüküm altına alınmıştır.
Davacı ile benzer tarihlerde aynı işyerinde çalışan ve aynı işi yapan işçilerin açtığı işçilik alacakları davalarında, davacı işçilerin haftalık 8 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve kararlar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.
Dosya içeriğine göre ve Dairemizin incelemesinden geçen işçilerin dosyalarındaki tanık anlatımlarından da, davalı işyerinde hafta içi 08:00-18:00 saatleri arasında, Cumartesi günü 08:00-17:00 saatleri arasında çalışma ile haftalık 8 saat fazla mesai yapıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece yapılacak iş, bu çalışma düzenine göre hesap yapılmak üzere yeni bir bilirkişi raporu alınmak suretiyle sonuca gitmektir.
3- Dava kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davası olup, bu dava türünde Dairemizin faiz uygulaması kısmi davadaki gibidir. Bu nedenle Mahkemece kıdem tazminatı dışındaki alacaklar açısından faizin dava dilekçesinde istenenler için dava tarihinden, ıslah (talep artırımı) dilekçesiyle istenenler açısından ıslah (talep artırımı) tarihinden yürütülmesi gerekirken tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi isabetsizdir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.