MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Elektrik Santralleri Tesis İşletme ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı ... şirketinin diğer davalı ... firmasına ait işyerindeki güvenlik işlerini üstlendiğini ve bu kapsamda davacının çalıştırılmış olduğunu, davacının 2006 yılı Kasım ayından itibaren davalıların işçisi olduğunu, davalı ... şirketinin 31/07/2013 tarihi itibari ile davacının iş akdini sona erdirdiğini, işyerindeki çalışma saatlerinin düzensiz olup aylık en az 210 saatlik çalışması bulunduğunu, bu çalışma karşılığında davacıya fazla çalışma ücreti ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... Elektrik Santralleri Tesis İşletme ve Tic. A.Ş. vekili, husumet itirazı ile davacının işyerinden herhangi bir ücret alacağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, davacının taleplerinde haksız olduğunu, davacının şirketten hiç bir hak ve alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacının fazla mesai yaptığı ve kullanmadığı yıllık izni olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı ... Elektrik Santralleri Tesis İşletme ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Elektrik Santralleri Tesis İşletme ve Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.
İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.
Somut uyuşmazlıkta, dosyaya sunulan imzalı ücret bordrolarında fazla mesai tahakkukları bulunduğu halde, bu tahakkukların bilirkişi raporunda dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. Tahakkuk içeren imzalı bordrolarla ilgili bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalıdır.
3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Davalı vekili, davacıya ait izin belgeleri sunmuş olup mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık izin kullandığını gösterir belgeler değerlendirilerek bakiye yıllık izin ücret alacağının hesaplandığı belirtilmiştir. Ancak dosya ekinde davalı tarafca sunulan deliller arasında davacının 27.05.2010-22.06.2010(6+16 gün)arası olan yıllık izin talep dilekçesi bilirkişi ve mahkeme tarafından değerlendirilmemiştir. Mahkemece bu yıllık izin talep dilekçesinin de diğer yıllık izin belgeleri gibi değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.