MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, yol ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı şirkette çalıştığını, davalı şirketin bir kısım işçilere servis hizmeti verdiğini, farklı güzergâhta ikamet eden davacıya servis imkânı sağlamadığını, herhangi bir ücret de ödemediğini,.... Bakanlığı'na yapılan şikâyet sonucunda, servis ücretlerinin ödenmesi yönünde rapor düzenlenmesine rağmen, davalı şirketin servis ücretini ödememekte direndiğini iddia ederek servis ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde; 4857 Sayılı İş Kanunu'nda işverenin, işçiye yol veya servis ücreti ödeyeceğine dair herhangi bir düzenlemenin olmadığını, daha önce trenin güzergâhında servis hizmeti sağlanırken daha sonra karayolu ile servis imkânı sağlandığını, davalı şirketin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinde belirlenen güzergâhlara servis hizmeti sağladığını, güzergâh üzerinde olmayan işçilerin servis hizmetlerinden faydalanamamasının eşitlik ilkesine aykırı olamayacağını, davacının delil olarak dayandığı rapor ile ilgili olarak davalı şirkete ulaşmış herhangi bir müfettiş raporunun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının TİS'e tabi olduğu, servis hizmetinden yararlanamadığı, bu durumun İş Kanunu'nun 5. maddesindeki eşit davranma ilkesine aykırı olduğu, dolayısıyla davacının servis ücreti alacağına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içerisinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosyada mevcut toplu iş sözleşmeleri hükümlerine göre davalı işverenlik tren ve banliyö istikametinde bulunan yerlere göre ücretsiz olarak trenden faydalandırma ve daha sonra da servisten yararlanma hakkı tanıdığı, söz konusu haklar dışında davacı işçilerin ikamet ettikleri yere ilişkin herhangi bir servis uygulamasının söz konusu olmadığı gibi TİS'de de bu konuda bir düzenleme olmadığı anlaşıldığından Mahkemece davacıların servis hizmetinden yararlandırılmadıklarından bahisle servis ücretine hükmedilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Davacı işçinin 01/08/1984 tarihinde bu işyerinde çalışmaya başladığı, işçinin ....ı üyesi olduğu, Sendika ile işyeri arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesinde bir kısım sosyal haklarında düzenlendiği görülmüş, bu Toplu İş Sözleşmesi hükümleri yıllarca devam etmiştir. En son olarakta 01/03/2015 – 28/02/2017 tarihleri arasını düzenleyen 26. dönem Toplu İş Sözleşmesinin 72. Maddesinde "sosyal yardım gayesi ile işçilerin işyerlerine götürülmeleri için kamu araçlarıyla taşınmaları konusunda mevcut uygulamaya devam olunur" hükmünün bulunduğu, yine önceki Toplu İş Sözleşmelerinde de benzer sosyal hükümlerin bulunduğu görülmektedir.
....l Güvenlik Bakanlığı'nın İş Teftiş Kurulu tarafından yapılan denetimde tutulan 07/05/2014 tarihli tutanaktan işverenin; sabah 230 akşam 320 personelin servis hizmetlerinden faydalandığının, bunun dışında kalan işçilerede servis sağlanacağı ve bunun için süre talep edildiği belirtilmiştir. Yani servisten yararlanmayan bir kısım işçiyede bu imkan verilmesi gerektiği işverenin kabülundedir. Ayrıca servisin ne şekilde, hangi araçla ve nasıl yapılacağı münhasıran belirtilmemiştir. Sadece kamu araçları denmiştir. Bu nedenle bir kısım personelin açık Toplu İş Sözleşmesi hükmüne rağmen ve 4857 Sayılı Kanunun 5. maddesindeki eşit davranma ilkesine aykırı olarak servisten faydalandırılmamış olması karşısında davanın kabulüne ilişkin yerel mahkeme kararının doğru olduğu ve onanması gerektiği gerekçesi ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki fikrine katılamıyoruz. 09/05/2016
Full & Egal Universal Law Academy