MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin 01/01/1992-18/01/2013 tarihleri arasında aylık net 2.300 USD ücretle çalıştığını, işyerinde verilen 3 öğün yemekten ve yatmak için tahsis edilen koğuştan faydalandığını, iş bitimi nedeni ile iş akdinin sona erdirildiğini, yıllık izinlerini kullanamadığını, sabah 08.00 akşam 21.00 saatleri arasında haftanın 7 günü, bayram ve tatil günlerinde çalışma yaptığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının yurtdışı şantiyelerde kalıpçı olarak çalıştığını, çalışmasının sürekli ve kesintisiz olmadığını, inşaat işlerinin yapısı gereği belirli dönemler halinde çalıştığını, bir şantiyeden ayrılıp diğer şantiyede işbaşı yaptığı süreçte arada çalışmadığı dönemde müvekkili şirket ile bir ilgisinin bulunmadığını, son projede bir aylık ihbar öneli verildiğini, ancak davacının kullanmak istemediğine dair dilekçe verdiğini, en son 1.637,98 USD aylık ücret aldığını, 2007-2013 yılları arasında saat ücreti ile çalıştığı, 2012-2013 döneminde aylık ücretle görev yaptığını, fazla mesai, hafta tatili ve bayram-genel tatil alacaklarının davacıya ödendiğini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, kullanmadığı yıllık izinlerin karşılığının tahakkuk ettirilerek ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalıya ait yurt dışı işyerinde çalışan davacının tazminat ve alacaklarının belirlenmesine esas ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Davacı işçi son aylık ücretinin net 2.300 USD olduğunu ileri sürmüş, mahkemece davalının savunduğu ücret üzerinden hesaplamaya itibar edilmiştir.
Davalı işveren tarafından sunulan ve imza içermeyen aylık ücret bordroları (örneğin bordro miktarları değişen tahakkuk içermelerine rağmen 2012 yılı 4., 5., 6., ve 7. aylar fiks 2.250,00 USD, 2012 yılı 9., 10., 11., ve 12. aylar fiks 2.300,00 USD'dir. ) dikkate alındığında davacı işçi iddia ettiği ücreti kanıtlamış durumdadır. Davacının ücreti 2.300,00 USD kabul edilmeli ve bordroların fazla çalışma ile tatil tahakkuklarını içermediği sonucuna varılmalıdır. Gerekirse bu esaslar dahilinde bilirkişiden yeniden rapor alınmalı ve mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutularak tazminat ve alacaklar hakkında bir karar verilmelidir. Şayet fazla mesai ve tatil alacaklarının kabulü/kısmen kabulü yönünde hüküm kurulacak olursa bordrolarda varsa aylık 2.300,00 USD üzerinde ödeme bulunan aylar yönünden işverence yapılan ödeme miktarlarının o dönem muaccel olan fazla mesai ve tatil alacaklarından mahsup edilmesi gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.
3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi davalı işverenin yurtdışı şantiyelerinde kesintili olarak çalışmıştır. Davacının yıllık izin ücreti alacağı istemi bordroda yer alan tahakkuklar nedeniyle kısmen reddedilmiş ise de, izin ödemesi adı altında bordroda yer alan tahakkukların işçinin farklı şantiyelerdeki çalışmalarının iş bitimi sebebiyle sona erdiği dönemlere rastlayıp rastlamadığı araştırılmamıştır. Bordroda yer alan ödemelerin işçinin banka hesabına yapıldığı savunulmuş olmakla bu yönde gerekirse ilgili banka kayıtları getirtilmeli ve iş bitimi sebebiyle çıkışların verildiği dönemde yapılan ödemelerin karşılığı olan izin günleri ile çalışma dönemi içine rastlamakla birlikte izinlerin kullandırıldığını gösteren imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile desteklenen izin tahakkukları hesaplamadan düşülmelidir. Bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 11/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.