MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacı tarafından dava dilekçesi ile talep edilen kıdem tazminatına 14.10.2014 tarihinden itibaren faiz işletilmesi talebinde bulunulmuş, ıslah dilekçesi ile de dava tarihi olan 17.02.2015 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi talep edilmiştir. Mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olarak kıdem tazminatı isteğinin tamamına fesih tarihi kabul edilen 30.09.2014 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının kıdem tazminatına ilişkin paragrafının çıkartılarak yerine;
"Toplam 9.778,01 TL net kıdem tazminatı alacağından 1.000,00 TL'sinin 14.10.2014 tarihinden itibaren, bakiye 8.778,01 TL'sinin dava tarihi olan 17.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalı belediyeden alınarak davacıya verilmesine," paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalı T.C. ...'na iadesine, 17.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.