MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davalı bankada güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının fazla mesai çalışmalarının bir kısmı ödendiğini ancak önemli bir kısmının bordroda gösterilmediğini ve ödenmediğini, genel tatil çalışma ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ve genel tatil çalışma ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, güvenlik görevlisi olan davacıya fazla çalışma yapılan aylarda fazla çalışma ücreti ödendiğini, hizmet akdinin 9.maddesine göre fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğunu, bankanın resmi ve dini tatillerde kapalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fazla mesai alacağının tahsiline, genel tatil çalışma ücreti talebinin reddine hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davalı işyerindeki haftalık çalışma süresi ve davacının bu süreyi aşan fazla sürelerle çalışmasının bulunup bulunmadığı hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma ücreti talebi olağan dışı çalışmaya ilişkin olup, fazla süreli çalışmayı da kapsar. Bu nedenle mahkemece davacının fazla çalışma ücreti talebi içinde fazla süreli çalışma ücretinin de değerlendirilmesi yerinde ise de, varılan sonuç eksik incelemeye dayanması nedeniyle hatalıdır.
Davalı işveren işyerinde haftalık 42,5 saat çalışma yapıldığını savunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde haftalık 40 saat çalışma yapıldığı gerekçesiyle davacının 40-45 saat arası çalışmaları fazla sürelerle çalışma kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, davalı işyerinde haftalık 40 saat çalışma yapıldığına yönelik tarafları bağlayan iş sözleşmesi veya sözleşme eki işyeri yönetmeliği ve düzenlemesi bulunup bulunmadığı, haftalık 40 saatlik çalışma süresinin neye dayanılarak tespit edildiği açıklanmamıştır.
Mahkemece davalı işyerindeki haftalık çalışma saati tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, bu hususta delil bulunmaması halinde davalının savunmasında kabul ettiği üzere haftalık 42,5 saat çalışma süresi üzerinden hesaplama yapılmalıdır.
3-Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.
Aylık ücrete dahil olduğu kabul edilen yıllık 270 saatlik fazla mesai süresinin hesaplanması açısından, yıllık 270 saat, haftalık 5,2 saat fazla mesai süresine karşılık gelmesine rağmen, bilirkişi raporunda hatalı olarak haftalık 5 saat fazla mesainin ücrete dahil olduğunun kabulü bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.