MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/01/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalışırken yaş dışında emeklilik şartlarını taşıması nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ancak alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, emekliliğe dair belge sunmadığını bu nedenle tazminat hakkı olmadığı gibi diğer taleplerinin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin yaş haric emeklilik şartlarını taşıması nedeniyle davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Dosyada bilgi, belge ve beyanlardan davacının davalı nezdinde uluslararası tır şoförü olarak asgari ücret yanında sefer primi ile çalıştığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının aylık sefer sayısı belirlenirken tanık beyanı dikkat alınmıştır. Ancak yurt dışına çıkışlar ve yurda girişler kayda tabidir. Mahkemece davacının yurt dışına gidiş ve yurda dönüş kayıtlarına göre sefer sayısının ve buna bağlı olarak ücretin belirlenmesi gerekirken tanık beyanına göre hesap yapan rapor itibar edilmesi hatalıdır.
3- Yine, davacının yaptığı iş dikkate alınarak, kayıtlara göre yurt dışında (seferde) olduğu sürelerde ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma yaptığının kabul edilmesi gerekirken tanık beyanlarına göre alacağın belirlenmesi isabetsizdir. Bu alacak kalemide kayıtlara göre belirlenmelidir.
4- 4857 sayılı Kanunun 53. maddesine göre hizmet süresi bir yıldan beş yıla kadar olan işçilerin yıllık izin süresi 14 gün, beş yıldan fazla onbeş yıldan az olanların ise 20 gün olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde 7 tam yıllık hizmet süresinin her yılı için 20 gün üzerinden yıllık izin süresi hesabı yapılması da hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.540.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.