MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili ile davacı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait eczanede 01/10/1995 tarihinde işe başladığını, işyerinde eczacı kalfası olarak hizmet verdiğini, 08/09/2014 tarihinde emeklilik işlemleri için işyerinden ayrıldığını, ayrılana kadar kesintisiz olarak davalıya ait işyerinde çalıştığını ve kıdem tazminatı, nöbet ücretleri ile fazla çalışma alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, dava dilekçesinde iddia edildiği gibi davacının 18 yıl boyunca aralıksız olarak çalışmadığını, 01/10/1995 tarihinde işe başlayan davacının, kendi isteği ile 10/01/2010 tarihinde işten ayrıldığını ve bu çalışmasına karşılık olan kıdem tazminatını da aldığını, emekli olabilmesi için 48 yaşında olması gereken davacının, 28/04/2010 tarihinde davalıya ait işyerinde yeniden işe başladığını, 08/09/2014 tarihinde de kendi isteği ile ve yasal ihbarda bulunmaksızın işten ayrıldığını, çalışmalarından doğan tüm alacaklarının davacıya ödendiğini, tutmuş olduğu nöbetlerin ise dinlendirilmek suretiyle telafi edildiğini, davacının, ikinci çalışma dönemi için kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının, emekli olacağım diyerek 08/09/2014 tarihinden sonra işe gelmediğini ve 10/09/2014 tarihinde iş bu davayı açtığını, yasal ihbarda bulunmadan ve kendi isteği ile ikinci iş akdini sonlandırdığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili ve davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının dava dilekçesindeki açıklamaları ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden davacının işyerinde çalışırken yaş hariç emeklilik koşullarını sağladığına ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumundan aldığı belgeyi işverene ibraz ederek o tarihe kadar hak ettiği kıdem tazminatını aldığı ancak devam ettiği, 4 yıl kadar çalıştıktan sonra bu defa 08/09/2014 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanma (emeklilik) koşullarını sağladığı gerekçesiyle yeniden bir fesih yaptığı anlaşılmaktadır.
Dosyada mevcut Sosyal Güvenlik Kurumu belgesine göre davacı işçi yaşlılık aylığı bağlanma koşullarını 20/09/2014 tarihinde sağlamıştır.Yani henüz yaşlılık aylığı bağlanma koşulları gerçekleşmeden 12 gün önce iş akdini bu nedenle feshetmiştir.
Fesih tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanma koşullarını sağlamayan davacı işçinin bu sebeple gerçekleştirdiği fesihte haklı olduğu kabul edilemez.
Açıklanan nedenle kıdem tazminatının reddi yerine kabulü hatalıdır.
3-Fazla mesai alacak talebinin yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim yapılmalıdır (Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.).
Fazla mesai çalışmasının tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.
Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir
Somut olayda fazla mesai iddiası tanık anlatımları ile kanıtlandığı için karineye dayalı makul indirime tabi tutularak alacağa hükmedilemesi gerekirken fazla mesainin indirimsiz kabulü hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 30/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.