MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde anestezi teknikeri olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, iş sözleşmesinde işverinin nakil yetkisi olduğunu, davacının çalıştığı Ankara'daki işyerinin kapatılmasına yönelik karar alındıktan sonra davacının, İstanbul'daki işyerine davet edildiğini ancak davete uymayıp işe gelmediğini bu nedenle iş sözleşmesinin haklı olarak fesh edildiğini ve tazminata hak kazanmadığını, öte yandan iş sözleşmesine göre yıllık 270 saatlik fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğunu bunun dışında fazla çalışma ve tatil çalışması olduğunda karşılığının ödendiğini, izinlerini de kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı savunmasında bahsedilen değişkliğin çalışma koşullarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğu ve davacının bunu kabul etmediği, işverence yapılan feshin haksız olduğu davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, iş sözleşmesindeki hüküm ve bordrolardaki tahakkuklar dikkate alındığında daha fazla çalışma yapıldığının kanıtlanamadığı ve fazla çalışma alacağı olmadığı ayrıca genel tatil çalışmalarının karşılığının da ödendiği, yıllık izin ücreti alacağı da olmadığı bu talepler yönünden davanın reddi gerektiği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının fazla çalışma ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır. Mahkemece talep yazılı gerekçe ile reddedilmiştir.
Davacı taraf davalı tarafça sunulan nöbet çizelgelerine göre günlük 11 saati aşan 3 saatlik fazla çalışma karşılığının 270 saatlik sınır gözetilmeden hesaplanarak hüküm altına alınmasını istemiştir.
4857 sayılı Kanuna göre günük 11 saati aşan çalışmalar ile gece çalışmalarında 7,5 saati aşan kısımlar yasak çalışmalar olup bu çalışmalar fazla çalışma açısından 270 saatlik sınır kapsamında değildir. Bu nedenle Mahkemenin 270 saatlik sınıra dayalı gerekçesi hatalıdır.
Mahkemece yapılacak iş davacının talebi de aşılmadan, işverence sunulan nöbet çizelgeleri esas alınarak nöbet tutulan hergün için 3 saatlik fazla çalışma ücretini, hesaplama kayda dayalı olduğundan takdiri indirim de yapmayarak ve bordrolardaki tahakkuklar da dikkate alınarak, hüküm altına almaktır.
Hatalı değerlendirme ile fazla çalışma ücretine yönelik talebin reddi bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.