MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dava, kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davası niteliğinde olup hüküm altına alınan ihbar tazminatı ve yıllık izin alacakları için dava dilekçesi ile talep artırım dilekçesindeki miktarlara göre ayrı ayrı faize hükmedilmesi gerekirken tamamı için dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi hatalı olup hükmün bu yönden bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:
Hükmün 2. bendi ile 3. bendinin çıkarılarak yerlerine;
“2-...İhbar tazminatı olarak net 4.095,87 TL’den 500,00 TL'sinin 05/11/2014 dava tarihinden, bakiyesinin 21/01/2016 talep artırım tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine; ”
“3-...Yıllık izin alacağı olarak net 123,72 TL’den 100,00 TL’sinin 05/11/2014 dava tarihinden, bakiyesinin 21/01/2016 talep artırım tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine;” bendlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 30/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.