MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı 21.12.2012 tarihli ihtarname ile ödenmeyen fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretlerinin 2 gün içinde ödenmesini talep etmiş, ihtarname davalıya 27.12.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı dava ve ıslah dilekçelerinde davaya konu alacakları için faizlerin temerrüt tarihinden yürütülmesini talep etmiştir. Dava 27.12.2012 tarihinde açıldıktan sonra işveren temerrüde düşürüldüğünden, davacının alacaklarının dava ile talep edilen kısımlarına dava tarihinden, ıslah ile artırılan kısımlarına ise temerrüt tarihi olan 30.12.2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, ıslah ile artırılan kısımlarına ıslah tarihinden faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin paragraflarındaki "ıslah tarihi olan 15/05/2015" tarih ve sözcüklerinin çıkarılarak, yerlerine "temerrüt tarihi olan 30/12/2012" tarih ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 24.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.