MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalı şirkette 01.03.2000 - 28.12.2012 tarihleri arasında çalıştığını, davacının dış cephe kaplama işi yaptığını, usta konumunda olduğunu, aylık net 1.170,00 TL ücret aldığını, işten çıkarıldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, milli bayram çalışma ücreti ve fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının davalı şirkette 20.04.2000 tarihinde işe başladığını, 01.10.2001'de işi bırakıp gittiğini, 13.08.2002'de tekrar çalışmaya başladığını 01.03.2004'te aynı şekilde işten ayrıldığını, son olarak 05.12.2006 tarihinde işe girdiğini, 31.12.2012'ye kadar çalıştığını, dolayısıyla kıdem - ihbar tazminatı talep etmesine imkân olmadığını, davacının 01.03.2004'ten önceki döneme ilişkin taleplerine zamanaşımı itirazlarının olduğunu, davacının davalı şirketten ayrıldığı dönemlerde başka şirketlerde çalıştığını, davalının ...'da taahhüt işi üstlendiğini, ...'da savaş çıktığında davalının bahsi geçen dönemde finansman sıkıntısı yaşadığını, personel ücretlerini birkaç ay aksattığını, davacının ücret alacağı olmadığını, davacının montör olarak çalıştığını, son ücretinin 1.030,40 TL net olduğunu, bankadan hesabına ödendiğini, 09:00 - 18:00 saatlerinde çalıştığını, her hafta pazar günü izin verildiğini, dini millî bayramlarda da çalışmadığını, iş sözleşmesinde ödenen ücretin içinde fazla çalışmanın da bulunduğu düzenlemesinin yar aldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, milli bayram ve fazla mesai ücretlerinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İş akdinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı iş akdinin haksız sona erdirildiğini iddia etmiş, davalı davacının işi terk ettiğini savunmuştur.
Davacı tanığı ..., davacının maaşların ödenmemesi nedeniyle işten ayrıldığını bildirmiş, davalı tanığı..., davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını beyan etmiştir.
Mahkemece, "...Sözleşmenin tazminat ödemesi gerektirmeyecek şekilde haklı nedenle feshedildiği yönündeki ispat külfeti davalı işverene aittir. Dava dosyasında davalı işveren sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini ispatlayamadığından dolayı davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı..." gerekçesiyle davacının ihbar ve kıdem tazminatı talebi kabul edilmiş ise de, varılan sonuç davacı tanığı...nın beyanı karşısında hatalıdır.
İş sözleşmesinin işçi tarafından işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle 4857 sayılı Yasa'nın 24/II-e maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiği anlaşıldığından, haklı dahi olsa iş akdinin işçi tarafından feshedilmesi durumunda ihbar tazminatı hakkı olamayacağından anılan isteğin reddi gerekirken hüküm altına alınması hatalıdır.
3-Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.
Taraflar arasında imzalanmış olan iş sözleşmesinde fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğunun kararlaştırıldığı görülmüştür.
Her ne kadar Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda taraflar arasında kararlaştırılan ücretin dönem asgari ücreti + aylık 22,5 saat fazla mesai ücreti karşılayacak kadar olmadığı, bu hali ile iş sözleşmesi hükmünün geçerli olamayacağı tespitine dayanılarak hesap yapılmış ise de, davacının ücretinin talebi gibi aylık net 1.170,00 TL kabul edilmesi ve kabul edilen bu ücretin yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresini karşılayacak miktarda olması karşısında, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerektiği gözetilerek yıllık 270, haftalık 5,2 saati aşan fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.