MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11/12/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde mobilya ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının kendisine verilen görevi yapmayıp işe gelmediğini, iş sözleşmesinin bu şekilde sona erdiğini, tazminata hak kazanmadığı gibi alacağı da olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmadan fesh edildiği, buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 6100 sayılı HKM'nın 25. maddesine göre Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz.
Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı iddiası ile tanık beyanlarına göre davacının davalı işyerinde hafta içi 5 gün süreyle 8.30-18.30' a kadar Cumartesi günleri ise 8.30-13.00 'a kadar çalışma yaptığı ayrıca davacının başka bir işçinin davasında tanık olarak verdiği beyanı dikkate alınarak haftada 1 gün servise çıktığı ve 6.30-21.00 'a kadar çalıştığı kabulü ile haftalık 6 saatlik fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.
Davacı dava dilekçesinde fazla çalışma alacağı ile ilgili talebini açıklarken, işyerinde hafta içi 8.30-18.30 saatleri arasında, Cumartesi günleri ise 13.00'a kadar çalışma yaptığını belirtmiş haftada 1 gün servise çıktığından bahsetmemiştir. Buna göre davacının dava dilekçesinde iddia etmemesine rağmen "haftada 1 gün servise çıktığı ve 6.30-21.00 'a kadar çalışma yaptığının" kabulü HMK.nın 25. maddesine aykırı olmakla hatalıdır.
3- Davacı davalı işyerinde genel tatillerde çalıştığını ileri sürerek alacak talep etmiş, davalı ise davacı iddiasının doğru olmadığını savunmuştur.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarından H.M.nin beyanına göre alacak hesabı yapılmıştır.
Söz konusu alacağın varlığını ipatlama yükü davacı da olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır. Dinlenen üç davacı tanığından ikisi genel tatillerde çalışma yapmadığını açıklarken tanık H.M. bir kısım genel tatillerde çalışma olduğunu açıklamış ve bu tanığın beyanına göre alacak hesabı yapılmıştır. Ancak adı geçen tanığın işverene karşı açtığı benzer talepler içeren ve aynı Mahkemede görülen 2014/34 E. 2015/469 K. sayılı davasında kararın davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 2015/31393 E. 2018/11444 K. ve 22.05.2018 tarihli ilamı ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının ispatlanamadığı ve reddi gerektiği belirtilmiştir. Buna göre davacının ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarını ispatladığı söylenemez.
Mahkemece ispatlanamayan ulusal bayram ve genel tatil ücretinin reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.