MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; Kocaeli 6. İş Mahkemesi'nin 2014/240 E. 2014/304 K. sayılı ilamı ile davacının işe iadesine karar verildiğini, müvekkilinin işe iade kararı üzerine 09/07/2014 tarihinde çalışmak üzere işyerine gittiğini, davacının şoför olarak çalıştığını ve işverenin müvekkiline iş vermediğini, haftanın 7 günü müvekkilinin işyerine giderek iş ve araç verilmediği için bir kenarda oturan diğer çalışanlara adeta "dava açan böyle olur" diyerek gösterildiğini ve manen yıpratıldığını, işe iade kararı kabul edilmeyen müvekkili için 4 aylık ücreti tutarında tazminat ve boşta geçen süreler için de 4 aylık ücretin tahsili için Kocaeli 4. İcra Müdürlüğü'nün 2014/6023 E sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını ancak davalı tarafın icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile haksız itiraz nedeniyle icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının işe iadesi sonrası müvekkil şirkette işe başlatılarak depo ve ambarda görev verildiğini, davacının da söz konusu görevi kabul ederek göreve başladığını ancak 4-5 gün sonra mazeret bildirmeksizin işe gelmediğini, işe iade şartları oluşmadığından takibe konu borcun ve ferilerinin kabulü mümkün olmadığından takibe itiraz ettiklerini, haksız açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının hesaba esas ücreti konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı işçi sefer primi ödendiğini, ücretinin 2.200,00 TL olduğunu ileri sürmüştür.
Tanıklar harcırah ödemesi bulunduğunu belirtmişler, ancak miktarı konusunda bilgi vermemişler, özellikle davalı tanığı D.Y ; "... Davacı 1.300 TL ücret ile işe başladı, her yıl ücrete zam yapılırdı. Ancak davacının sonraki yıllar ne kadar zam aldığını tam bilemiyorum. 1.500,00 TL'ye kadar çıkmış olabileceğini tahmin ediyorum. Ayrıca asgari geçim indirimi, yol parası, uzun yola gidince harcırah ve yemek parası alırdı. Yemek parası olarak aylık 100,00 TL verilirdi..." şeklinde beyanda bulunmuştur. Ücret araştırmasına gelen cevapta Kocaeli Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası ücretin 1.350,00 - 1.400,00 olduğunu bildirmiş, günlük harcırah miktarının 60,00 TL olabileceğini açıklamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda davacının ücreti 1.300,00 TL kabul edilerek (boşta geçen süre ücreti bakımından yol ve yemek ücreti eklenerek) alacaklar hesaplanmış ise de belirlenen ücret dosya kapsamına uygun değildir.
Somut uyuşmazlıkta, davacının yaptığı iş, kıdemi, tanık beyanları ile emsal ücret araştırması gözetilerek davacı işçinin aylık temel ücretinin (harcırah dahil) 2.200,00 TL olduğu kabul edilmeli, boşta geçen süre ücretinin hesabı bakımından yol ve yemek ücreti şimdiki gibi ücrete eklenmelidir. Eksik belirlenen ücrete göre karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.