MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı ücret alacağı, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 25.11.2013 gün ve 2011/39130 Esas, 2013/30447 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, aynı mahiyette olan Bursa 5. İş Mahkemesi’nde görülen davada verilen direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nca yasa ve usule uygun bulunarak esas yönünden incelenmesi için Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’ne gönderildiği, söz konusu kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nce onandığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.
Direnme kararı süresi içinde davacı ve davalılardan .... vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, doğalgaz dağıtım servis hattı imalatında çalıştığını, işin bitmesi nedeniyle iş akdinin sona erdiğini ileri sürerek, fazla mesai, hafta tatil ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı diğer davalı şirket ile doğalgaz alt yapı tesislerinin inşa edilmesi hususunda anahtar teslimi sözleşme imzalandığını, davacının alacaklarından diğer davalının sorumlu olduğunu, aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını, bu nedenle sorumluluklarının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı, Şirketi herhangi bir cevap vermemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece bozma ilamında davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığı davalı hakkındaki davanın husumetten reddi gerektiği aksi yönde verilen kararın hatalı olduğu belirtilmişse de, aynı mahiyette Bursa 5. İş Mahkemesi’nde görülen davanın Yargıtay 9. Hukuk Dairesince aynı nedenle bozulması üzerine mahkemece verilen direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.11.2015 tarihli ilamı ile direnmenin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek işin esası yönünden inceleme için Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’ne gönderildiği, Bursa 2. İş Mahkemesi’nin 2014/25 Esas, 2014/209 Karar sayılı direnme kararının da ilgili Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 28.01.2016 tarihli kararı ile onanarak kesinleştiği bu nedenle önceki kararda direnilmesi gerektiği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı ve davalılardan vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
I- Davalı temyizi yönünden;
Dairemizin “Davalı firmasının şirketinin ana sözleşmesindeki alt yapı işini yaptırır şeklindeki düzenleme de dikkate alındığında davalılar arasında yapılan ihale sözleşmesi ve ekleri nazara alındığında taraflar arasında belirli bir işin yapılıp teslim edilmesine ilişkin anahtar teslimi niteliğindeki bir eser sözleşmesi bulunmaktadır… Davacının işvereni diğer davalı firması olup, davacının işçilik alacaklarından bu firma sorumludur. Davalı aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerekirken asıl işveren olarak kabul edilerek davacının taleplerinden sorumlu tutulması hatalıdır” gerekçesi ile verdiği bozma kararına karşı yerel mahkemece aynı mahiyette olan Bursa 5. İş Mahkemesi’nde görülen davada verilen direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nca yasa ve usule uygun bulunarak esas yönünden incelenmesi için Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’ne gönderildiği, söz konusu kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nce onandığı gerekçesi ile direnilmiş olup, verilen bozma kararının emsal Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları karşısında yerinde olmadığı, bu nedenle direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan yükletilmesine,
II- Davacı temyizi yönünden;
Dairemiz bozma kararından sonra asıl dava ile birleştirilen ek dava hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmemesi HMK'nun 297. maddesine aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.