MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının davalı şirkette 01.09.2012-28.09.2014 tarihleri arasında, en son net 1.100 TL ücretle çalıştığını, iş akdini davacının haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının devamsızlığı nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini davacının iddialarının asılsız olduğunu, hak kazandığı tüm alacakların ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan, dava ile istenen miktarlara dava tarihinden, arttırılan miktarlara artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde ise de, dava ve artırım tarihlerinin hükümde açıkça belirtilmemesinin ve kıdem tazminatına dair hükümde fesih tarihinin açıkça yazılmamasının infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi yine asgari geçim indirimi alacağına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın; kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarına ilişkin 2, 3, 4 ve 5 numaralı bentlerin çıkartılarak yerlerine;
“2-Net 3.434,49 TL kıdem tazminatının akdin fesih tarihi olan 28.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,
3-Net 514,16 TL yıllık izin ücretinin 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 14.11.2014 tarihinden, kalan 414,16 TL’sinin talep artırım tarihi olan 06/08/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,
4-Net 317,55 TL (1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılmıştır) ulusal bayram ve genel tatil ücretinin 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 14.11.2014 tarihinden, kalan 217,55 TL’sinin talep artırım tarihi olan 06/08/2015 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte,
5-Net 153,73 TL asgari geçim indirimi alacağının 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 14.11.2014 tarihinden, kalan 53,73 TL’sinin talep artırım tarihi olan 06/08/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte DAVALIDAN ALINARAK DAVACIYA VERİLMESİNE,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.