MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 05.05.2015 gün ve 2014/4293 Esas, 2015/16313 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, bozma ilamında; davacının fazla ücretini alamaması nedeniyle işten ayrıldığını beyan ettiği ancak fazla mesai yaptığını ispata yeterli delilinin olmadığı belirtilmekte ise de dosyada dinlenen tanık ile 15/01/2011-18/03/2011 tarihleri arasında birlikte çalıştığı tanığın da davalı işyerinde her gün fazla mesai yapıldığını açıkça beyan ettiği, dosyada dinlenen diğer tanıklarında beyanlarında bu işyerinde her gün fazla mesai yapıldığına dair beyanlarının olduğunun anlaşıldığı, davacının ücret bordroları incelendiğinde; ücret tahakkuku bulunan süreler haricinde fazla mesai yapmakla birlikte davacının fazla mesai ücretini alamadığı bu nedenle davacının işyerinden ayrıldığı, bu durumun da işçi lehine iş akdinin haklı nedenle feshi anlamına geldiği ve davacının fazla mesai ücreti ve kıdem tazminatına hak kazandığı kanaatine varıldığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.
Direnme kararı süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dairemizin “Somut uyuşmazlıkta, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, hükme etkili olacak tanık beyanlarının tartışılması ve değerlendirilmesi sonucunda, davacının fazla çalışma yaptığını ispata yeterli delilinin olmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle fazla çalışma ücreti talebi ile buna bağlı olarak kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı sonrası mahkemece “ Yargıtay bozma ilamında; davacının fazla ücretini alamaması nedeniyle işten ayrıldığını beyan ettiği ancak fazla mesai yaptığını ispata yeterli delilinin olmadığı belirtilmekte ise de dosyada dinlenen tanık ile 15/01/2011-18/03/2011 tarihleri arasında birlikte çalıştığı tanığın da davalı işyerinde her gün fazla mesai yapıldığını açıkça beyan ettiği, dosyada dinlenen diğer tanıklarında beyanlarında bu işyerinde her gün fazla mesai yapıldığına dair beyanlarının olduğu anlaşılmaktadır. Davacının ücret bordroları incelendiğinde; ücret tahakkuku bulunan süreler haricinde fazla mesai yapmakla birlikte davacının fazla mesai ücretini alamadığı bu nedenle davacının işyerinden ayrıldığı, bu durumun da işçi lehine iş akdinin haklı nedenle feshi anlamına geldiği ve davacının fazla mesai ücreti ve kıdem tazminatına hak kazandığı” şeklinde yeni bir gerekçe ile karar verildiği, yeni hüküm olup olmadığının değerlendirilmesi ile temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 29/09/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.