MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, dava dilekçesiyle özetle; davacının davalı işverene ait iş yerinde 02.07.2013-04.02.2015 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, yüksek mimar proje müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle 4857 s. Kanunun m 24/2 kapsamında iş sözleşmesini feshettiğini, net 4.000,00 TL aylık ücret aldığını, aylık 270,00 yemek yardımı yapıldığını, şirket aracı ile işyerine gidip geldiğini, haftanın 7 günü çalıştığını, 02.07.2013-30.10.2013 tarihleri arasındaki dönemde 09.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını, 01.01.2014 tarihinden itibaren ise 09.00-24.00 saatleri arasında çalıştığını, bazen de bu çalışmanın 03.00 a kadar sürdüğünü, Dini Bayrammların 2 günü haricinde tüm resmi tatil ve genel tatil günlerinde de çalıştığını, yıllık ücretli izinlerinin 6 gününü kullanmadığını belirterek kıdem tazminatından 5.000,00 TL. ücret alacağından 4.000,00 TL, fazla çalışma ücret alacağından 5.000,00 TL. resmi tatil ve genel tatil günleri ücret alacağından 500,00 TL. hafta tatili fazla çalışma ücret alacağından 5.000,00 TL. yıllık ücretli izin alacağından 100,00 TL. nin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesiyle özetle; davacı işçinin davalı işverene ait işyerinde 02.07.2013-04.02.2015 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, bu tarihte davalı işverene ihtarname göndererek iş sözleşmesini feshettiğini bildirdiğini, davacı işçinin tüm aylık ücretlerinin ödendiğini, davalı işverenin ihbar öneli müddetini bekleyerek davacı işçinin 19.03.2015 tarihi tibariyle çıkışını yaptığını, davacı işçinin büyük oranda işyeri dışında (sahada ) çalıştığını, diğer zamanlarda ise şirket merkezinde çalıştığını, sahada olduğu dönemlerde mesai saatleri olmaksızın işi yetiştirmek için çalıştığını, mesai saatlerini kendisinin ayarladığını, bu nedenle fazla çalışma yapmadığını, hafta tatillerini kullandığını bayram tatillerinde çalışmadığını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Kararı davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Davacı Temyizi Yönünden:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasındaki davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, Mahkemece fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacağı ile ilgili takdiri indirim sebebiyle kısmen ret kararı verilmesine rağmen reddedilen alacak miktarı üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır. Takdiri indirim sebebiyle reddedilecek miktar, davalı lehine hükmedilecek vekalet ücreti tespitinde nazara alınmamalıdır. Karar bu yönü ile hatalıdır.
Davalı Temyizi Yönünden:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık da fazla çalışma ücreti alacağına ilişkindir.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.
İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.
Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının ispatı açısından da geçerlidir.
Somut olayda,dosyada davacının iş yerine giriş ve çıkış saatlerini gösterir 2 adet CD kaydının bulunduğu ancak mahkemece fazla çalışma ücreti alacağının hesabında iş bu kayıtların dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenle fazla çalışma ücreti alacağı hesabında dosyada mevcut CD kayıtları da değerlendirilmeli ve dosya kapsamı da nazara alınarak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeplerle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 02.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.