MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ücret, genel tatil ücreti, harcırah alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, tır şoförü olarak çalışan davacının iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti, maaş ve harcırah alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının davalı şirketten hiçbir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 25/05/2015 tarih ve 2015/1911 E., 2015/18996 K. Sayılı ilamı ile bozulması üzerine Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki olması 10/04/1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre aykırıdır.
Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.
6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”
Mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucu birbirinden farklıdır. Gerekçeli kararın hüküm sonucunun, Mahkemenin 2013/1338 Esas sayılı dosyasında yargılaması yapılan başka bir işçiye ait olduğu anlaşılmıştır.
Bu nedenlerle 10/04/1992 gün ve 1991/7 E., 1992/4 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına, 6100 sayılı Kanunun 298/2. maddesine aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.