MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/10/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde 11.05.2011 – 20.12.2014 tarihleri arasında servis ve kamyon şoforü olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının, 14.02.2013- 20.12.2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin kendilerince fesih edilmediğini, davacının yeni bir iş bulma gerekçesi ile istifa ettiğini, ihbar tazminatı ödemeksizin işten ayrılmasına müsaade edildiğini, tüm taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmadan fesh edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının davalı nezdinde geçen hizmet süresi ile ilgili taraflar arasında uyuşmazlık vardır.
Davacı davalıya ait işyerinde 11.05.2011 – 20.12.2014 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürerken davalı taraf 14.02.2013- 20.12.2014 tarihlerini savunmuştur. Mahkemece bu hususda yeterli bir gerekçe oluşturulmaksızın davacının davalı işveren nezdinde 21/05/2011-14/01/2013, 14/02/2013-04/12/2013 ve 01/01/2014-20/12/2014 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek alacaklar bu süreye göre belirlenmiştir.
Dosyada mevcut Sosyal Güvenlik Kurumu belgelerine göre kabul edilen hizmet süresi içinde 24/08/2011-14/01/2013 tarihleri arasında dava dışı bir işyerinden çalışma kaydı vardır. Dinlenen davacı tanıklarının hizmet süresine yönelik detaylı beyanları olmayıp davalı tanıklarından A.A. davacı ile " 3 yıl kadar " birlikte çalıştığını açıklamıştır.
Açıklandığı üzere taraflar arasında hizmet süresi çekişmeli olup sonuca ulaşmada dosya kapsamı yeterli değildir.
Mahkemece, 24/08/2011-14/01/2013 tarihleri arasında davacı adına çalışma bildiren işverene yönelik tarafların beyanları tespit edilip, gerekirse tanıkların konuya ilişkin ayıntılı beyanları alınıp gerekli araştırma da yapıldıktan sonra dava dışı işveren nezdinde geçen çalışmadan davalının sorumlu tutulmasını gerektiren bir durum ( devir, organik bağ vb.) olup olmadığı belirlenmesi ve buna yönelik gerekçe oluşturulması gerekirken eksik inceleme, araştırma ve yetersiz gerekçe yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.