MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Davacı vekili tarafından verilen 09.12.2015 havale tarihli dilekçede Dairemizin 12.10.2015 tarih, 2015/ 19256 E ve 2015/ 28056 K sayılı bozma kararının avukatlık ücreti yönünden maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek davacı yararına avukatlık ücretine karar verilmesi talep olunmuştur. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacının kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmakla davacı yararına vekalet ücretine karar verilmemesi hatalı olup, yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararın ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili; iş sözleşmesinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; işverence yapılan bir feshin bulunmadığını, davacının haklarına helal gelmeksizin başka bir işyerine aktarıldığını ancak yeni görev yerinde çalışmayı kabul etmeyerek devamsızlık yaptığını savunmuştur.
Mahkemece, davalının yönetim yetkisi kapsamında iş koşullarında ve özlük haklarında bir değişiklik olmaksızın davacıya çalıştığı işyerine yakın başka bir işyerinde çalışmasının teklif edildiği, davacının görevlendirilen yeni işyerine gitmediği hakkında devamsızlık tutanakları düzenlendiği ve davacının yeni işyerine gitmemesi nedeni ile iş akdinin geçerli nedenle feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karar süresinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız).
Somut uyuşmazlıkta davacı iş sözleşmesinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın 31.10.2013 tarihinde sözlü olarak feshedildiğini ileri sürmüş; davalı ise yönetim hakkı kapsamında davacının haklarına helal gelmeksizin görev yerinin değiştirildiğini, davacının işe devam etmediğini, işverenlikçe yapılmış bir feshin söz konusu olmadığını, işe iade davası açıldığı sırada iş sözleşmesinin devam etmekte olduğunu savunmuştur.
Dosya içerisinde mahkemenin gerekçesinde belirtilenin aksine işveren tarafından tutulan herhangi bir devamsızlık tutanağı bulunmamaktadır.
Davalı vekilince cevap dilekçesinde, davacının iş sözleşmesinin feshedilmediği savunulmasına karşın davalı tanığı ... duruşmadaki beyanında davacının yeni görev yerine gitmediğini ve devamsızlık nedeni ile iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini belirtmiştir.
Savunmadaki bu çelişki ve davalının devamsızlık olgusunu ispatlayamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;
1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,
3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,
4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,
5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,
6. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
7.Davacının yapmış olduğu 66.80 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,
Kesin olarak 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.