MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.04.2012 tarihinde muhasebe elemanı olarak çalışmaya başladığını ve 14.09.2013 tarihine kadar çalıştığını, son aylık ücretinin net 1.750,00 olduğunu, davalının fesih günü çağırarak artık kendisi ile çalışmamaya karar verilmiş olduğunu bildirdiğini, nedenini sorunca somut bir cevap alamadığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, haksız açılan davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıllık izin ücreti net 770,47 TL/brüt 1.077,72 TL olarak hesaplanmıştır. Davacı tarafından sunulan ıslah dilekçesinde açıkça yıllık izin ücretinin brüt tutar üzerinden hüküm altına alınması talep edildiği halde, Mahkemece yıllık izin ücretinin net 770,47 TL olarak hüküm altına alınması ve buna göre yargılama giderlerinin belirlenmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, anılan
yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının ikinci, beşinci ve altıncı paragraflarının hükümden çıkartılarak, sırasıyla yerlerine;
“- 500,00 TL brüt yıllık ücretli izin alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 577,72 TL brüt yıllık ücretli izin alacağının ıslah tarihi olan 08.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,
- Alınması gereken 73,61 TL harcın peşin alınan 342,70 TL harçtan mahsubu ile bakiye 269,09 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,
- Davacı tarafından ödenen 73,61 TL harcın davalıdan alınarak davacı tarafa ödenmesine,” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E, 2018/8 K, sayılı İBK, uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, 24/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.