MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi asıl ve birleşen dosya davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre asıl ve birleşen dosya davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının hak kazandığı fazla mesai ücret alacağının asıl ve birleşen dosyada karar altına alınırken dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, asıl dava ile birleşen davanın tarihleri farklı olduğundan, her dava yönünden dava tarihinin açıkça belirtilmemesi kararın infazında tereddüte neden olacağından hatalı olup bozma nedeni ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün H.M.K.'nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın fazla mesai alacağına ilişkin paragrafının çıkartılarak yerine;
“1.000,00 TL net fazla mesai alacağının asıl dava tarihi olan 20.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 8.000,00 TL net fazla mesai alacağının birleşen dava tarihi olan 27.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 8.373,33 TL net fazla mesai alacağının ıslah tarihi olan 25/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, 11/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.