MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının "istasyon amir yardımcısı" statüsü ile davalı işyerinde çalıştığını iddia ederek davalıdan fazla mesai alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunulmuş, şirketin uygulaması gereği istasyon amir yardımcılarına fazla mesai ödemesi yapılmadığını, işyerinde üst düzey çalışanların fazla mesai ücretine hak kazanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davalı işverenin davacının çalıştığı yıllara ilişkin bir kısım işe giriş çıkış kayıtlarını delil olarak sunduğu, işe giriş çıkış kayıtları davacının hizmet süresinin tamamını kapsamadığı gibi sunulan kayıtların bir kısmında giriş ve çıkış saatlerinin aynı saatler olarak gösterildiği, bazı tarihlerde giriş çıkış olmadığı görülmüş, bu husus tutulan kayıtların sağlıklı tutulmadığını göstermekte olup, kayıtlar hüküm kurmaya elverişli nitelikte sağlıklı olmadığından ve güven telkin etmediğinden dolayı tanık anlatımları dikkate alınarak bilirkişi tarafından 27.04.2015 tarihli raporda yapılan hesaplama hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı fazla mesai ücreti talep etmiş, davalı işveren giriş çıkış kayıtları sunmuş Mahkemece bir kısım giriş çıkış kayıtlarının düzenli olmayıp hesaba esas alınamayacağı gerekçesiyle tanık beyanına dayanılarak yapılan hesaba itibarla karar verilmiş ise de, 17.11.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda 01.07.2010 tarihinden sonraki dönemi için kayıtları esas alınarak hesap yapılmıştır.
Kayıtlara itibar edilebilecek hallerde tanık beyanına gidilmesi doğru değildir. Mahkemece yapılacak iş 17.11.2015 tarihli ek bilirkişi raporundaki 2. seçenek bir değerlendirmeye tabi tutularak tanık beyanına göre heaplanan kısımdan % 30 takdiri indirim yapılıp kayda dayalı hesaplanan kısımdan ise takdiri indirim yapılmadan belirlenecek miktarın hüküm altına alınmasıdır.
Yeniden hüküm kurulurken kararı sadece davalının temyiz ettiği gözetilerek, davalı lehine miktar itibarı ile oluşan usuli kazanılmış hak gözden kaçırılmamalıdır.
3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.