MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde makineci olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini ve haklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının 14/10/2010-11/06/2013 tarihleri arasında belirli süreli iş sözleşmeleri ile 6 dönem halinde çalıştığını, en son iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın işe devam etmemesi üzerine İş Kanunu'nun 25/II-g bendine göre fesh edildiğini, davacının çalıştığı sürede fazla mesai yapmadığını, tüm alacaklarını da aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirkete ait işyerinde 14/10/2010 ile 10/06/2013 tarihleri arasındaki dönemde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile makineci olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın tek taraflı olarak feshedildiği ve davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, bir kısım asgari geçim indirimi, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı tarafça dosyaya sunulan bir kısım işe giriş çıkış saatlerini gösteren kayıtlar, davacı imzası taşımaması ve resmi nitelik taşımayıp her zaman tek taraflı düzenlenebilecek belgeler olduğu gerekçesi ile dikkate alınmayarak tanık beyanları ve yapılan işe göre davacının, davalı işyerinde, işlerin yoğun olduğu dönemlerde haftada 16,5 saat diğer zamanlarda ise 4,5 saat fazla çalışma yaptığı kabulü ile alacak hesabı yapılmıştır.
Davacı tarafça, işe giriş çıkış kayıtlarının gerçeği yansıtmadığı iddia edilmiş ise de, söz konusu kayıtlar matbu olmayıp giriş çıkışlara ilişkin ayrıntı içerdiği gibi aksi de usulünce ispatlanmamıştır. Bu nedenle fazla çalışma alacağı hesabında, kayıt olan dönemler için mevcut kayıtların esas alınması gerekirken, hatalı değerlendirme ile kayıtlara itibar edilmeyen rapora göre karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.