MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.
Mahkemece 11/01/2016 tarihli ek karar ile "kararın miktar bakımından kesin olarak verildiği” gerekçesi ile davalı ...’nin temyiz talebi reddedilmiş, bu ek karar davalı vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiştir.
Dosya İncelendiğinde; 6100 sayılı HMK’nın 362/2. maddesinin son cümlesindeki “...karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir.” düzenlemesi dikkate alındığında davalı ...’nin 07/01/2016 tarihli katılma yoluyla temyiz talebinin yasal ve süresinde olduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair verilen 11/01/2016 tarihli EK KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dosya incelendi, gereği düşünüldü.
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01/03/2012 tarihinde davalı şirket bünyesinde çalışmaya başladığını, çalıştığı dönemde diğer davalı ...'nde temizlik görevlisi olarak çalıştırıldığını, işveren yetkililerinin müvekkiline ve birkaç mesai arkadaşına daha izine çıkmaları gerektiğini bildirdiğini ve müvekkilinin de işverenin isteği ile izine çıktığını, ancak işveren yetkililerinin 17/01/2014 tarihinde arayarak işlerine son verildiğini şifahen bildirdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ...Personel Hizmetleri Temizlik ve Güvenlik Sistemleri Organizasyon İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili, davacının 01/03/2012 tarihinde müvekkili şirketin ... projesinde temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, aylık net maaşının 978,79 TL olduğunu, 15/01/2014 tarihinde iş akdinin sonlandırıldığını, 03/12/2013 tarihinde davacı işçiye Medeniyet Üniversitesi'ndeki temizlik projesinde yeni dönem için ihale alınamadığından iş akdinin 15/01/2014 tarihinde fesh edileceğinin davacıya işçiye ihbar edildiğini, dolayısıyla ihbar tazminatı talebinin haksız olduğunu, müvekkili şirketin davacıyı halen devam eden başka bir projede çalışmaya davet ettiğini, davacının ihaleyi alan yeni şirket ile çalışacağını beyan ederek çıkış işlemlerinin yapılmasını talep ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, davacının yüklenici firma tarafından temizlik personeli olarak çalıştırıldığını, müvekkili üniversitenin işçisi olmadığını, kaldı ki diğer davalının savunmaları doğrultusunda davacının alacağının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, hizmet akdinin iş bitimi nedeni ile davalı şirket tarafından feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, hizmet süresine göre hesaplanan kıdem tazminatı net 2.543,10 TL olmakla beraber davacıya 20/01/2014 tarihinde 2.483,63 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı, bu nedenle davacının 59,47 TL bakiye kıdem tazminatı alacağının bulunduğu, İş Kanunu'nun 17. maddesi gereğince davacının bildirim süresinin 6 hafta olduğu, bu sürenin 03/12/2013-15/01/2014 tarihleri arasında kullandırılması nedeni ile davacının ihbar tazminatına hak kazanmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı ...’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, davacının 22.09.2015 tarihli ıslah dilekçesinde “kıdem tazminatı için iş akdinin feshedildiği tarihten itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ve diğer alacaklar için de dava ve ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınıp davacıya hükmen ödenmesine” şeklinde talepte bulunulduğu dikkate alındığında, Mahkemece fazla mesai ücreti alacağı için en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi taleple bağlılık kuralına aykırıdır.
Ayrıca, davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56. maddesi yollamasıyla Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu düşünülmeden davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hataların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının fazla mesai ücreti alacağına ilişkin üçüncü paragrafında yer alan “en yüksek mevduat faizi” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak, yerlerine “yasal faiz” sözcüklerinin yazılmasına,
Hüküm fıkrasının davacı tarafın sarf ettiği harç ve yargılama giderlerine ilişkin altıncı ve yedinci paragraflarının tamamen çıkartılarak, yerlerine;
“-Davacı tarafından yatırılan 116,07 TL harcın davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan sadece davalı ...Personel Hizmetleri Temizlik ve Güvenlik Sistemleri Organizasyon İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti.’den alınarak davacıya verilmesine,
- Davacı tarafından yapılan harçlar hariç 315,60 TL yargılama giderinin (9 TL davetiye gideri, 300 TL bilirkişi ücreti, 6 TL vekalet pulu ve 0,60 TL dosya ücreti toplamı) kabul ve ret oranına göre 99,63 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmının davacı üzerinde bırakılmasına,” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, 14/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy