MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 20/02/2007-31/12/2008 ile 15/01/2010-17/07/2013 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak iki dönem çalıştığını, birinci dönem çalışmasının işveren tarafından feshedildiğini ve kıdem ve ihbar tazminatına karşılık bir kısım ödeme yapıldığını, müvekkilinin her iki dönemde de asgari ücret +yurt dışı sefer harcırahı aldığını, ikinci dönem çalışmasını haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; birinci çalışma dönemine ait bakiye kıdem tazminatı, ikinci çalışma dönemine ait kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatili alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 22/07/2007-27/08/2008 ve 22/01/2011-22/07/2013 tarihleri arasında çalıştığını, davacının ilk çalışma döneminde istifa ile kendisinin işi bıraktığını, bu dönemle ilgili kıdem ve ihbar tazminatını hak etmediğini, ikinci dönem çalışmasını da kendi isteği ile sona erdirdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının davalı işyerinde iki dönem çalıştığı, birinci dönemde işveren feshi olup kıdem tazminatının ödendiği, 3 yıl kadar sonra tekrar çalışmaya başladığı ve ikinci dönem çalışmasının davacı işçinin haklı feshiyle sona erdiği iddiasıyla her iki dönem açısından ayrı ayrı talepte bulunulmuştur.
Davacı vekili birinci dönem çalışması için fark kıdem ve ihbar tazminatları, ikinci dönem çalışması içinse kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur.
Hükme dayanak bilirkişi raporunda bilirkişi, talebi göz ardı ederek toplam hizmet süresi üzerinden son ücrete göre hesaplama yaparak sonuca gitmiş, davacı vekili ek rapora göre talep artırımı yapmış, mahkemece de davacı vekilinin dava dilekçesindeki iki ayrı döneme yönelik talebi aşılarak tüm çalışma dönemi üzerinden kıdem tazminatına hükmedilmiş ise de, mahkemenin kabulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. Maddesine aykırıdır.
Yapılacak iş, birinci dönem için ilk fesih tarihindeki ücret üzerinden kıdem tazminatını hesaplayıp, ödemenin faizsiz mahsubuyla varsa fark kıdem tazminatına ve ikinci dönem için de ikinci dönemdeki çalışma süresine ve son ücrete göre kıdem tazminatına hükmetmektir.
Mahkemenin uygulaması, HMK’nin 26. Maddesine aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.