MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı işyerinin ... Şubesinde 01/06/2013 tarihinde işe başladığını ve iş akdinin feshedildiği 31/01/2014 tarihine kadar işini hakkıyla yerine getirdiğini, müvekkilinin iş akdine son verilmeden önce davalı iş yerinde şoför ve kurye görevlerinde çalıştığını, davalının yanında iş akdinin feshedildiği tarihe kadar sabah 08:00 akşam 21.30 saatleri arasında yemek ve çay molası olmadan çalışmasını sürdürdüğünü, fazla çalışmalarına ilişkin olarak zamlı ücretin ise ödenmediğini, davacı işe giriş tarihinden 2013 yılının 9. ayına kadar 1.000,00 TL, bu aydan sonra ise 1.250,00 TL ücretle çalışma konusunda davalı ile anlaşmışsa da, işten çıktığı tarihe kadar 1.000,00 TL ödeme yapıldığını iddia ederek, fazla mesai ücreti, yemek ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin acentesinde çalışmış olduğunu ve bu nedenle müvekkil şirket aleyhine dava ikame edilemeyeceğini, davacının müvekkili şirket acentesi ... bünyesinde çalışmaya başladığını, acente personeli olan davacının özlük haklarının hukuki sorumluluğunun da pek doğaldır ki acenteye ait olduğunu, davacının müvekkili şirketten herhangi bir alacağı bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydı ile işçilik alacaklarının beş yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, davacının dava dilekçesinde 08:00-21:30 saatleri arasında çalıştığını iddia ettiğini, oysa ki müvekkili şirkette ve dahi acentesinde bu şekilde bir çalışma yapılmadığını, haftalık çalışma süresinin 45 saati aşmadığını, yasal çalışma süresinin aşılması halinde ise fazla mesai ücretlerinin bordroya yansıtıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı işyerinde sabah 08:00 akşam 21.30 saatleri arasında yemek ve çay molası olmadan çalıştığını iddia ederek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur. Davalı vekili ise, müvekkili şirkette ve dahi acentesinde bu şekilde bir çalışma yapılmadığını, haftalık çalışma süresinin 45 saati aşmadığını, yasal çalışma süresinin aşılması halinde fazla mesai ücretlerinin bordroya yansıtıldığını savunmuştur.
Dosyadaki tanık anlatımları ve diğer delillere göre davacının çalışması haftanın 6 günü 08.00-20.00 saatleri arasında olup, 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük 10,5 saatten haftalık 63 saat çalıştığı ve bu şekilde haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabulüyle sonuca gidilmesi gerekirken, hiçbir yönteme uygun olmayan şekilde yapılan hesaba itibarla karar verilmesi hatalıdır.
Ayrıca imzasız bordrolarda yer alan ve bankaya ödenen fazla mesai tahakkuklarının hesaplanan fazla mesaiden taktiri indirim yapıldıktan sonra miktar olarak mahsup edilmesi gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 18/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy