MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 06/06/2013 tarihinde ... Gıda Otomotiv Mot. Spor. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.ye ait tesisde bekçi olarak çalışmaya başladığını, davacının haftanın 7 günü akşam saat 21.00’den ertesi gün saat 11.00’e kadar yaklaşık 13 saat çalıştığını, alacaklarının ödenmediğini, davalı tarafından işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücerli izin ve maaş alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 24.00-08.00 saatleri arası gece bekçiliği yaptığını, yaklaşık 1 yıl çalıştığını, davacının en az 10 defa görevi sırasında uyurken yakalandığını ve defalarca uyarıldığını, bu nedenle davacının taleplerinin haksız olduğunu, müvekkil şirketin davacıyı uyardığını ve davacının bunun üzerine bu şartlarda çalışmam diyerek işyerini terk ettiğini ve işi bıraktığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının davalı şirkette 15/08/2011 - 10/04/2012 ve 02/06/2014-03/11/2014 tarihleri arasında iki dönem hizmet süresi toplamının 1 yıl 26 gün olduğu, kıdem ve ihbar tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin ispatının işverende olduğu, ancak davalının iddialarını ispatlar nitelikte delil sunamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hesaplamalara esas hizmet süresini Mahkeme belirlemek durumundadır.
Somut uyuşmazlıkta davacı vekili dava dilekçesinde işe başlama ve bitiş tarihlerini açıkça belirtmediği gibi işe başladığı 06.06.2013 tarihide yanlıştır. Başka bir deyişle dava dilekçesinde davacının işe başlama ve ayrılma tarihleri net ve doğru bir şekilde gösterilmemiş, Mahkemece bu husus davacı tarafa sorulup açıklattırılmamıştır. Dava dilekçesinde 2 dönem çalışmasından da söz edilmemiştir.
Davaya cevap dilekçesinde de davalı vekili davacının çalışma süresinden söz etmemiş, işe başlama ve bitiş tarihlerini belirtmemiş, sadece yaklaşık 1 yıllık çalışmadan söz etmiştir. Bilirkişi raporunda davacının 2 dönem çalışması tespit edilmiş, 2 dönem toplanarak 1 yıl 26 gün üzerinden hesaplamalar yapılmıştır.
Davalı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, davacının 2 dönem çalıştığını belirterek 1 adet el yazılı işten ayrılma dilekçesi sunmuş, davacı vekili bu dilekçe ve ekine karşı herhangi bir açıklama yapmamış, Mahkemece 1. dönem çalışmayı sonlandırdığı belirtilen bu dilekçe davacı asile yada vekiline sorulmamış, 2 dönem birleştirilerek karar verilmiş, 1. dönemin sona ermesine ilişkin bir gerekçe oluşturulmamıştır.
Birkaç dönem çalışmanın sözkonusu olduğu hallerde bu çalışmaların birleştirilmesinin temel koşulu her çalışma döneminin kıdem tazminatını hak edecek şekilde sona ermesidir. Bu nedenle Mahkemece yapılacak iş, davacı asile 09.04.2012 tarihinde işten ayrılmayı içeren el yazılı dilekçesi sorulup 1. dönem çalışmasının sona eriş şekli saptanıp, 2 dönemin birleştirilip birleştirilmeyeceğini denetleyip, gerekçelendirerek sonuca gitmektir. Hizmet süresinin eksik araştırma ile belirlenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.