MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, asıl davada fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine birleşen davada ise kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, sendikal tazminat ile genel tatil ücreti alacaklarının karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, asıl davanın reddine birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının işe iade kararına rağmen işine iade edilmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve sendikal tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine 7. Hukuk Dairesi’nin 27.10.2014 tarih, 2014/8968 Esas, 2014/19574 Karar sayılı kararı ile, “Mahkemece daha önce verilen karar 22. Hukuk Dairesi’nin 2012/17580 E. 2013/5547 K. sayılı ilamı ile, …Mahkemece verilen kısa kararın üçüncü bendinde kıdem tazminatına akdin feshi tarihinden itibaren, genel tatil ücreti alacağına dava tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi işletilmesine karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü bendinde kıdem tazminatına akdin feshi tarihinden itibaren, fazla mesai ücretine dava tarihi olan 27.07.2004, genel tatil ücretine dava tarihi olan 19.12.2005 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiz işletilmesine karar verildiği yazılmıştır. Mahkeme kararının gerekçe bölümünde davacının fazla mesai yaptığı açıklanmış ve davalı vekili temyiz dilekçesinde davacının fazla çalışmasının bulunmadığını, haksız talebinin mahkemece kabul edildiğini belirtmiştir. Kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 kararı gereğince bozma sebebidir. Ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesinde hükmün sonuç kısmında, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık olması, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda, fazla mesai ücreti ile ilgili çelişki bulunduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir… gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece, tarafların bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan deliller tartışılmadan ve hiçbir gerekçe gösterilmeden Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece taraflar duruşmaya çağrılmadan bozma kararına uyulmasına rağmen HMK'nun 297. maddesine aykırı şekilde deliller tartışılmadan ve hiçbir gerekçe gösterilmeden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Yerel Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ulusal bayram ve genel tatil alacağı bakımından dava tarihinin 19.12.2005 oluşuna göre davalı vekilinin cevap dilekçesindeki zamanaşımı defi dikkate alınarak dava tarihinden geriye doğru 5 yıl gidilerek bulunan 19.12.2000 tarihinden önceki alacakların zamanaşımına uğradıkları gözden kaçırılarak söz konusu alacağın 27.07.1999 tarihinden itibaren hesaplanması hatalı olup, bozma sebebi ise de; bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendindeki “199,53” rakamının çıkarılarak yerine, “158,92” rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09/02/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy