MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalılar bünyesinde ve davalı ... A.Ş adresindeki işyerinde 01.11.2010 tarihinde şoför olarak işe başladığını, bilgisi dahilinde 30.06.2013 tarihinde çıkışının yapıldığını ve 01.07.2013 tarihinde de diğer davalı ... Ltd. Şti adına sigorta girişinin yapıldığını, 15.05.2014 tarihinde noter kanalıyla fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretleri ödenmediği için iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... Ve Tekstil San Tic A.Ş. vekili, davalı şirket tarafından davacının şirkette 01.11.2010-30.06.2013 tarihleri arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile şoför olarak çalıştığını, sözleşmeye konu aylık ücretin ise asgari ücret olduğunu, davacının iddiası gibi bir şoförün yaz sezonunda her gün 14,5 saat çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olacağını, ulusal bayram ve genel tatil ücreti günlerinde çalıştırıldığı iddiasının da tamamen mesnetsiz olduğunu, davalı şirkette ulusal bayram ve genel tatil ücreti günlerinde sadece muhasebe ve idari birimlerde çalışma yapıldığını, davacının disiplinsiz hareketleriyle işyeri kurallarına uymayan davranışlar sergilediğini, bu nedenle iş sözleşmesinin ... tarafından feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, davacının açmış olduğu davada iki farklı şirketi davalı gösterdiğini, ancak kendisinin de belirttiği üzere çalışma dönemlerinin farklı olduğunu, söz konusu fazla çalışmaların ve sair ödemelerin kendi bünyelerinde olmadığını, davacının kendi bünyesinde çalışmadığı zamanlardan kaynaklanan hak edişlerden sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, bu nedenle davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, davacı ile davalı şirket arasında yapılan sözleşme gereği davacının işe başlama ve işten çıkarılma tarihlerinin belli olduğunu, bir yıldan az çalışması nedeniyle kıdem tazminatı taleplerinin kabul edilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin ispatının davalı işverene ait olduğu, davalı işverence bu hususun iddia ve ispat olunmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kış sezonunda haftanın 6 günü 06:30-16:30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile 9 saat çalıştığının tespit edilmesine rağmen, ara dinlenme süresi düşülmeden günde 10 saat çalıştığının kabulüyle haftalık 15 saat üzerinden fazla mesai hesabı yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy