MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait otelde 14.06.2005 tarihinde parti şefi olarak çalıştığını, en son 2.509,55 TL ücret aldığını, müvekkiline 30.12.2011 tarihinde tebliğ edilen fesih bildirimi ile işten çıkarıldığını, işe iade davasının kabul edilerek işe iadesine karar verildiğini, davacının çalışma süresi boyunca ayda en az 32 saat fazla mesai yaptığını, bunun karşılığı fazla mesaisinin ödenmediğini, otelin yaz-kış açık olduğunu, müvekkilinin yaz aylarında yoğunluktan, kış aylarında da personel azlığından fazla mesai yaptığını, iddia ederek, fazla mesai ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davaya konu edilen alacağın zamanaşımına uğradığını, müvekkili işyerinde üçlü vardiya sistemi uygulandığını, fazla mesai yapılması halinde karşılığının ödendiğini ya da serbest zaman kullandırıldığını, davacının hizmet sözleşmesinde fazla mesailerin ücrete dahil olduğuna dair hüküm bulunduğunu, davacının müvekkili şirketi ibra ettiğini, işletilmesi istenen faiz türü ve faizin başlangıç tarihlerine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı davalı işyerinde haftada 7,5 saat fazla mesai yaptığını tanık anlatımları ile bilirkişinin tesbit ettiği ve mahkemenin de kabulünde olduğu üzere ispatlamıştır.
Davacı ile davalı arasında imzalanmış olan bireysel iş sözleşmesine göre fazla mesai ücrete dahil olduğundan Dairemiz uygulamasına göre haftalık 5,2 saat fazla mesai ücret içinde ödenmektedir. Haftalık bakiye 2,3 saat fazla mesai hesaplanıp ispat tanık deliline dayandığından karineye dayalı makul indirime tabi tutulduktan sonra fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekirken 7,5 saatlik fazla mesai saat olarak indirime tabi tutulup kalanı da haftalık 5,2 saati aşmadığından davacının fazla mesai alacağı bulunmadığına ilişkin bilirkişi tesbiti ve mahkeme kabulü hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.