MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 21.04.2009-17.10.2014 tarihleri arasında Restoran kaptanı olarak çalıştığını, fazla mesai yapmasına rağmen karşılığının ödenmediğini ücret zamlarının fazla mesai olarak gösterildiğini, SGK’ dan aldığı 16 yıl, 3682 prim ödeme gün sayısına ilişkin belgeyide ekleyerek iş akdine son verdiğini kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağını talep ettiğini ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının, 14.10.2014 tarihinde ihtar göndersede aynı gün öğleden sonra işe geldiği fesih iradesinin artık ortadan kalktığını akabinde işe devam etmediğini, davacıya ihtar gönderilsede adreste tanınmadığı için tebliğ edilemediğini, iş akdinin 17.10.2014 tarihinde sonlandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacı lehine kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağına karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davaya konu işçilik alacaklarına işletilecek faizin başlangıç tarihleri konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda, talep edilmek kaydı ile temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Bunun dışında dava veya ıslah tarihlerinden itibaren talep edilen miktarlarla sınırlı olarak faize karar verilmelidir. Ayrıca, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır.Somut uyuşmazlıkta, davacının gönderdiği ... 8.Noterliğinin 6849 sayılı 14.10.2014 tarihli ihtarnamenin davalı işveren tarafından 05.11.2014 tarihinde tebellüğ edildiği ve işverenin 6 gün sonrası olan 11.11.2014 tarihinde temerrüde düşürüldüğü anlaşılmıştır. Mahkemenin kararında fazla mesai alacağı için tarih belirtmeden "... 8. Noterliği'nin 14.10.2014 tarih 6849 sayılı ihtarnamenin tebliğ tarihinin 6. gününden itibaren faize hükmedilmesi" infazda tereddüde yol açacağından hatalı olup, bozma sebebi ise de, anılan yanlışların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;
3.782,35 TL net fazla mesai alacağının temerrüt tarihi olan 11.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,” bendinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E, 2018/8 K, sayılı İBK, uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.