MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, davacının davalıyı davadan önce gönderdiği ihtarname ile temerrüde düşürdüğü ve temerrüt tarihinden itibaren faiz talep ettiği halde Mahkemece verilen hükümde temerrüt tarihinin 08.02.2012 tarihi olarak belirlendiği fakat anılan tarihin davacının halen çalıştığı dönemlere denk geldiği, bu nedenle temerrüt tarihinin 08.02.1014 tarihi olduğu anlaşılmakla, kıdem tazminatı hariç ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, resmi ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin alacağının faiz başlangıcı olarak 08.02.2012 tarihinin yazılması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Hüküm fıkrasının 1.inci bendinin alt bentleri olan 2, 3, 4, 5, 6 bendindeki "08.02.2012" tarihinin çıkarılarak yerine "08.02.2014" tarihinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 11.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.