MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ :ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının iş aktinin kısmi tazminat ödemesi ile feshedildiğini, her yıl 5 günlük yıllık izin kullandığını, haftaada 5 gün 08:0-18:30 saatleri arasında çalıştığını, 29 Ekim dışındaki tüm milli bayramlarda-genel tatillerde çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacı her ne kadar müvekkil şirketin kardeş şirketi Onsa Mücevherat firmasında 01/01/1996 tarihinde işe başlamış ise de davalıda 15/09/1996 -13/02/2009 arasında cila elemanı olarak görev yaptığını, davacının müvekkilde 15/09/1996 tarihinden beri çalışmasına rağmen fazladan kardeş şirkette işe başladığı 01/01/1996 tarihi davalıda işe başlama tarihi kabul edilerek hesaplama yapıldığını, 13/02/2009 tarihinde davalı tarafından iş aktinin 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesi uyarınca feshedildiğini, 12065,15 TL kıdem tazminatı, 1456,27 TL ihbar tazminatı ödendiğini, davacının maaş bordrolarını imzaladığını, davacının ibraname verdiğini, yıllık izin sürelerini imza karşılığı kullandığını, ücretli izin tablosu ve maaş bordrolarına göre yıllık izin ücretlerini kullandığını, kullandırılmayan 333,34 TL'nın davacıya ödendiğini, yıllık iznini kullandığını ibranamede belirttiğini, davalıda çalışmanın genelde 45 saati aşmadığını, nadiren aşınca bordrolara yansıtıldığını, 1 saat yemek molası ve 15'er dakikadan 2 kere sabah-öğlen çay molası verildiğini, resmi ve dini bayramlarda davalıda çalışma yapılmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 01/01/1996-01/02/2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, iş akdinin feshi konusunda ibraname ile işten ayrılma bildirgesinin sunulduğu, ibranameye göre de iş akdinin çıkarma ile sonlandığı, işten ayrılma bildirgesinde de fesih nedeni olarak 4857 sayılı yasanın 17. maddesinin yazılı olduğu, ödenen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti miktarının gösterildiği, davacının tüm tatil, izin haklarını eksiksiz olarak kullandığını belirttiği, dinlenen davacı tanıkları davacının işten çıkarıldığını belirtirken, davalı tanıkları fesih konusunda beyanda bulunmamışlar, ayrıca tüm tanıklar davacının çalışma saatleri, günleri ve ücreti, fazla çalışma ve genel tatil konusunda ayrıntılı beyanda bulunduklarını, 23.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda ayrıntılı hesaplama yapıldığı, bu rapora itiraz olmuş ise de ve emsal ücret araştırmasına göre daha düşük ücret miktarı belirlenmiş ise de davacının vasıflı eleman olup yaptığı işe göre asgari ücrete göre çalışmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ücret konusunda davacı tanıklarının beyanlarının yerinde olduğu, davacı tanık beyanlarına göre yapılan hesaplamanın da yerinde olduğu, raporun kabule değer olduğu sonucuna varılarak rapor mahkememizce kabule değer görüldüğü, davacı vekilinin 03/06/2014 tarihli ıslah dilekçesi vererek alacak taleplerini bilirkişi rapordaki miktarına göre yükselttiği, ıslah dilekçesi davalı vekiline tebliğ edildiği, davalı vekilinin ıslah talebini kabul etmediklerini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirttiği, zamanaşımı itirazı açısından dosya aynı bilirkişiden 08/10/2014 tarihli ek rapor alındığı, toplanan delillere, tanık anlatımlarına, ... kayıtlarına, ibranameye, bilirkişi raporu ile ek raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı şirkette çalışırken iş akdinin işverence iş kanunun 17. maddesi uyarınca feshedildiği, kısmı kıdem ve ihbar tazminatı ödemesinin bulunduğu, davalı tarafça haklı fesih konusunda iddia ve ispatta bulunmadığı, bu durumda davacının iş akdinin işverence haklılığı ispat olunamayan bir şekilde ihbarsız olarak feshedildiği, davacıya kıdem ve ihbar tazminatının verilmesinin gerektiği, imzasına itiraz olunmayan ibranameye göre de davacının izinlerini eksiksiz kullandığı belirtildiğinden izin ücreti açısından da ibranamenin geçerli olduğu, davacının izin ücreti talebinin reddinin gerektiği, davacının bilirkişi raporunda hesaplanan şekilde fazla çalışma yaptığı, genel tatillerde çalıştığı, davacının fazla mesai ve genel tatili ücretinin ödendiğinin davalı işveren tarafından ücret bordrosu ya da eş değer belge ile ispatlanamadığı, ancak uzun süreli hesaplama yapıldığından belirtilen fazla çalışma ve genel tatil alacağı miktarı üzerinde % 30 hakkaniyet indiriminin yapılarak bu miktar fazla çalışma, genel tatil çalışma ücretinin davacıya verilmesinin gerektiği, ibranamenin miktar belirtilen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı miktarı ile izin ücreti alacağı dışında diğer alacaklar açısından soyut nitelikte kalıp miktarda içermediğinden geçerli olmadığı gerekçesi ile yıllık izin haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Türk Hukukunda ibra sözleşmesi 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olup, kabul edilen Yasanın 132 inci maddesinde “Borcu doğuran işlem kanunen veya taraflarca belli bir şekle bağlı tutulmuş olsa bile borç, tarafların şekle bağlı olmaksızın yapacakları ibra sözleşmesiyle tamamen veya kısmen ortadan kaldırılabilir” şeklinde kurala yer verilmiştir.
İş ilişkisinde borcun ibra yoluyla sona ermesi ise 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420 inci maddesinde öngörülmüştür. Sözü edilen hükme göre, işçinin işverenden alacağına ilişkin ibra sözleşmesinin yazılı olması, ibra tarihi itibarıyla sözleşmenin sona ermesinden başlayarak en az bir aylık sürenin geçmiş bulunması, ibra konusu alacağın türünün ve miktarının açıkça belirtilmesi, ödemenin hak tutarına nazaran noksansız ve banka aracılığıyla yapılması şarttır. Bu unsurları taşımayan ibra sözleşmeleri veya ibraname kesin olarak hükümsüzdür. Hakkın gerçek tutarda ödendiğini ihtiva etmeyen ibra sözleşmeleri veya ibra beyanını muhtevi diğer ödeme belgeleri, içerdikleri miktarla sınırlı olarak makbuz hükmündedir. Bu hâlde dahi, ödemelerin banka aracılığıyla yapılmış olması gerekir.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420 inci maddesinde, iş sözleşmesinin sona ermesinden itibaren bir ay içinde yapılan ibra sözleşmelerine geçerlilik tanınmayacağı bildirilmiştir. Aynı maddede, alacağın bir kısmının ödenmesi şartına bağlı ibra sözleşmelerinin (ivazlı ibra), ancak ödemenin banka kanalıyla yapılmış olması halinde geçerli olacağı öngörülmüştür. 4857 sayılı İş Kanununun 19 uncu maddesinde, feshe itiraz bakımından bir aylık hak düşürücü süre öngörülmüş olmakla, feshi izleyen bir ay içinde işçinin işe iade davası açma hakkı bulunmaktadır. Bu noktada feshi izleyen bir aylık süre, işçinin eski işine dönüp dönmeyeceğinin tespiti bakımından önemlidir. O halde feshi izleyen bir aylık sürede işverenin olası baskılarını azaltmak, iş güvencesinin sağlanması için de gereklidir. Geçerli ve haklı neden iddialarına dayanan fesihlerde dahi ibraname düzenlenmesi için feshi izleyen bir aylık sürenin beklenmesi gerekir. Bir aylık bekleme süresi kısmi ibra açısından işçinin bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesinin bir ay süreyle gecikmesi anlamına gelse de temelde işçi yararına bir durumdur. Hemen belirtelim ki bir aylık bekleme süresi ibra sözleşmelerinin düzenlenme zamanı ile ilgili olup ifayı ilgilendiren bir durum değildir. Başka bir anlatımla işçinin fesih ile muaccel hale gelen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve izin ücreti gibi haklarının ödeme tarihi bir ay süreyle ertelenmiş değildir.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun değinilen maddesinde, işverence yapılacak olan ödemelerin banka yoluyla yapılması zorunluluğunun getirilmesi, ibranamenin geçerliliği noktasında sonuca etkilidir. Ancak banka dışı yollarla yapılan ödemelerde de borç ibra yerine tamamen veya kısmen ifa yoluyla sona ermiş olur.
Sözü edilen yasal düzenleme, sadece işçinin alacaklı olduğu durumlar için işçi yararına kısıtlamalar öngörmektedir. İşverenin cezai şart ve eğitim gideri talep ettiği yine işçinin vermiş olduğu zararın tazminine dair uygulamalarda ve hatta sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde işçinin işverene borçlu olduğu durumlarda, taraflar, herhangi bir sınırlamaya tabi olmaksızın işçinin borçlarını ibra yoluyla sona erdirebilirler.
Değinilen maddenin ikinci ve üçüncü fıkra hükümleri, destekten yoksun kalanlar ile işçinin diğer yakınlarının isteyebilecekleri tazminat ve alacaklar dâhil, hizmet sözleşmesinden doğan bütün haklar yönünden uygulanır.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra düzenlenen ibra sözleşmeleri için yasal koşulların varlığı aranmalıdır. Ancak 6098 sayılı Borçlar Kanununun yürürlükte olmadığı dönemde imzalanan ibranamenin geçerliliği sorunu, Dairemizin konuyla ilgili ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. İbranamenin feshi izleyen bir aylık süre içinde düzenlenmesi ve ödemelerin banka kanalıyla yapılmamış oluşu 01.07.2012 tarihinden önce düzenlenen ibra sözleşmeleri için geçersizlik sonucu doğurmaz.
İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlülüğü öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dahilinde değerlendirilmelidir:
a)-Dairemizin kökleşmiş içtihatları çerçevesinde, iş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibra sözleşmeleri geçersizdir. İşçi bu dönemde tamamen işverene bağımlı durumdadır ve iş güvencesi hükümlerine rağmen iş ilişkisinin devamını sağlamak veya bir kısım işçilik alacaklarına bir an önce kavuşabilmek için iradesi dışında ibra sözleşmesi imzalamaya yönelmesi mümkün olup, Dairemizin kararlılık kazanmış uygulaması bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 15.10.2010 gün, 2008/41165 E, 2010/29240 K.).
b)-İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez (Yargıtay 9.HD. 5.11.2010 gün, 2008/37441 E, 2010/31943 K).
c)-İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanununun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.
Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanununun 21 inci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.
İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Borçlar Kanununun 31 inci maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir (Yargıtay 9.HD. 26.10.2010 gün, 2009/27121 E, 2010/30468 K). Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.
d)-İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir (Yargıtay 9.HD. 4.11.2010 gün 2008/37372 E, 2010/31566 K).
e)-Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, Dairemizin kökleşmiş içtihatlarında ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD 21.10.2010 gün 2008/40992 E, 2010/39123 K.). Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz (Yargıtay 9.HD. 24.6.2010 gün 2008/33748 E, 2010/20389 K.).
f)-Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır (Yargıtay 9.HD. 27.06.2008 gün 2007/23861 E, 2008/17735 K.). Fesihten sonra düzenlenen ve alacak kalemlerinin tek tek sayıldığı ibranamede, irade fesadı haller ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece ibra iradesi geçerli sayılmalıdır (Yargıtay HGK. 21.10.2009 gün, 2009/396 E, 2009/441 K).
g)-Yine, işçinin ibranamede yasal haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir (Yargıtay 9.HD. 4.11.2010 gün 2008/40032 E, 2010/31666 K).
h)-İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.6.2010 gün, 2008/33597 E, 2010/20380 K). Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir. Aynı ibranamede çelişki bulunmayan ve miktar içermeyen kalemler bakımından ise borç ibra yoluyla sona ermiş sayılabilir.
İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir (Yargıtay HGK. 27.1.2010 gün 2009/9-586 E, 2010/31 K. ; Yargıtay 9.HD. 13.7.2010 gün, 2008/33764 E, 2010/23201 K.).
Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki ibranamede davacının “izinlerini eksiksiz kullandığı” şeklinde ibare bulunmamaktadır ve ibranamenin böyle bir ibare içerdiğine ilişkin Mahkeme gerekçesi bu yönü ile hatalıdır. İbranamede “yıllık izin ücretlerini eksiksiz aldığı” şeklinde ibare bulunmaktadır. İbranamede 333,34 TL. miktar da mevcuttur. Davalı vekili cevap dilekçesinde yıllık izin sürelerinin imza karşılığı kullandırıldığı belirtildiği dolayısı ile ücretli izin tablosu ve maaş bordrolarına göre yıllık izinlerin kullandırıldığı, kullandırılmayan 333,34 TL'nin davacıya ödendiği belirtilmiştir. Demek ki, ibranamedeki 333,34 TL. haricinde kullanılan yıllık izin ücretleri için belge aranmalıdır. Dolayısı ile ibraname altına el yazısı not konmuş ise de sırf ibraname nedeni ile yıllık izin ücreti reddedilemez, ibraname yıllık izin ücreti açısından makbuz hükmündedir. Yıllık izinlerin imza karşılığı kullandırıldığına dair bordrolar ve izin belgeleri, dava dilekçesindeki beyan ile bilirkişi raporlarındaki hesaplamalar denetlenerek yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı tespit edilip sonuca göre karar verilmelidir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/06/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.