MAHKEMESİ : MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.
... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.
... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı vekilinin temyiz talebi ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi 24.02.2017 tarihli ek kararı ile “Dairemizin 01/02/2017 tarih ve 2016/252 esas, 2017/84 Karar sayılı kararın davalı vekiline 10/02/2017 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin 18/02/2017 günü sona erdiği, davalı vekilince 20/02/2017 günü temyiz dilekçesi ibraz edilmiş ve 20/02/2017 tarihinde temyiz yoluna başvurma harcı yatırılmak suretiyle temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Davalı vekiline karar 10/02/2017 günü tebliğ edilmiş temyiz dilekçesinin süresi geçtikten sonra verildiği, açıklanan duruma göre, İş Mahkemeleri Kanunun 8. maddesinde gösterilen 8 günlük yasal süre dolduğundan, 6100 Sayılı HMK.nun 346.maddesine göre, temyiz süresi geçirildiği " gerekçesi ile reddedilmiştir.
Davalı vekili temyiz talebinin reddine ilişkin 24.02.2017 tarihli ek kararı da temyiz etmiştir.
6100 sayılı HMK’nın 92. maddesinde "sürelerin gün olarak belirlenmesi halinde, tebliğ veya tefhim edildiği günün hesaba katılmayacağı,"
93. maddede ise " Resmî tatil günleri, süreye dâhildir. Sürenin son gününün resmî tatil gününe rastlaması hâlinde, süre tatili takip eden ilk iş günü çalışma saati sonunda biteceği " belirtilmiştir. Temyize konu istinaf ilamının davalı vekiline tebliğ tarihi 10.02.2017 Cuma günü olup, 8 günlük süre 18.02.2017 günü sonaermektedir. Ancak 18 Şubat günü Cumaertesi olup, temyiz süresi tatil gününü takip eden ilk mesai günü olan 20.02.2017 mesai bitimine kadar uzamıştır.
Buna göre davalı vekilinin 20/02/2017 tarihinde temyiz yoluna başvurma harcı yatırılmak suretiyle yaptığı temyiz başvurusunun yasal süresinde olduğu anlaşıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi' nin yerinde görülmeyen 24.02.2017 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilerek, yapılan temyiz incelemesinde;
Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin esasa ilişkin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.